shabd-logo

18. தேடி வந்த அதிர்ஷ்டம்!

17 January 2024

1 பார்த்தது 1

மார்வார் மன்னனையும் மலைக்க வைத்த அந்த விசித்திரக் கதையைச் சொல்லுமுன்பு பிருமச்சாரி அந்தச் சிறு வீட்டின் முற்றத்தை வளைத்திருந்த சுற்றுக் கட்டடத்தின்மீது உட்கார்ந்து கீழ் இருந்த முற்றத்தில் தமது கால்களை நன்றாக நீட்டிக் கொண்டார். இரும்பு உலக்கைகள் மாதிரி திண்மையான சதைப் பிடிப்புடன் இருந்த அந்தக் கால்களை தமது இரு கைகளாலும் தடவியும் கொடுத்துக் கொண்டார். எதிரே வாளும் கையுமாக நின்ற ஜோடாவை ஒருமுறை ஏறெடுத்து நோக்கினார். பிறகு அவர் கண்கள் முற்றத்தில் தாழ்ந்து நிலைத்தன. கண்களில் ஏதோ பெரும் கனவு தெரிந்தது. சொற்களிலும் அந்தக் கனவு பிரதிபலித்தது. சுமார் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சென்றுவிட்டார் ஹர்பாசங்க்லா. அந்த நிலையில் புன்முறுவல் ஒன்று உதடுகளில் எழுந்து முகம் பூராவும் பரவலாயிற்று. “இப்பொழுது நினைத்தால் கூட வேடிக்கையாக இருக்கிறது” என்று கதையைத் தொடங்கிய சங்க்லா சொன்னார்:
“இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வனப்பிரஸ்த ஜோகி என்னைப்போல் ஒரு வீரனாயிருந்தார் என்று சொன்னால் யாரும் நம்பமாட்டார்கள். உணவைக் குறைத்து, உடலை வருத்தி அவர் யோகி நிலையை அடையு முன்பு என்னால்கூட அவரை வாட்போரில் வெற்றி கொண்டிருக்க முடியாது. இத்தனைக்கும் அந்த நாளில் கூட அவர் சரீரத்தில் அதிகச் சதைப்பிடிப்பு கிடையாது. ஆனால், இளைத்து ஒல்லியாய் நெட்டையான உருவத்தின் சக்தியும் உரமும் இரும்பைவிட வலு உள்ளதாயிருந்தது. அவர் வாளைச் சுழற்றினால் அந்த வாளின் நுனி எந்தச் சமயத்தில் நமது உடலின் எந்த பாகத்தின் மீது தோன்றும் என்று சொல்ல முடியாதபடி பெரும் பிரமிப்பை ஊட்டுவதாயிருக்கும். வாள் சுழற்றும் தந்திரங்களையும் மர்மங்களையும் எனக்கு போதித்தவரும் ஜோகிதான்.
அவர் சாதாரண வீரனாயிருந்த காலத்தில் மேவார் அரசுக்குப் பணிபுரிந்து வந்தார். ஆனால் அவர்கள் படையில் சேரவில்லை. எப்பொழுதும் ஆராவல்லி மலைத்தொடரின் காடுகளிலும் இந்த பாகுர்ச்சிரா மலைத்தொடரின் வனப்பிரதேசங்களிலும் இருந்து வந்தார். அவருக்குச் சொல்லியனுப்பினால் குறிப்பிட்ட பணியைச் செய்துவிட்டு திரும்ப பாகுர்ச்சிராவுக்குப் போய்விடுவார். எத்தனையோ பணிகளை துணையாருமின்றி தனியாகவே செய்து முடித்திருக்கிறார். அவருக்குத் துணையெல்லாம் ஒரு புரவி, ஒரு வாள்-இவைதாம். அவர் நுழைந்த கோட்டைகள் பல. போராடிய இடங்கள் பல. பாவம் செய்யும் யாரும் அவரிடம் தப்பியது கிடையாது. நல்லவர் யாருக்கும் அவர் உதவாமல் இருந்ததும் இல்லை. தர்மத்தையே அடிப்படையாகக் கொண்டு தமது வாளை அதை நிலைநிறுத்தவே உபயோகப்படுத்தி வந்தார்.
அத்தகைய பணிகளில் ஒன்றை அவர் முடித்த பிறகு திடீரென சுவடு தெரியாமல் மறைந்துவிட்டார். அதைப்பற்றி பலர் பலபடி பேசிக்கொண்டார்கள். அவர் வேதம் படிக்க இமாலயம் சென்றுவிட்டதாக வதந்தி உலாவியது. யாரோ திராவிட நாட்டில் இருந்து ஒரு சித்தர் வந்ததாகவும், அவர் பின்னால் அவர் போய்விட்டதாகவும் வதந்தி இருந்தது. இப்படி வதந்திகள் பலவிதமாயிருந்தபோது திடீரென அவர் பாகுர்ச்சிராவில் இருக்கிறார் என்று செய்தி கிடைத்தது. உடனடியாக நான் அங்கு விரைந்தேன்.
“ஜோடா! நீ வந்த அதே குகை வாயிலில் ஜோகி நின்றிருந்தார். அவர் கையில் ஒரு பெண் குழந்தை இருந்தது. ஒரு கோவணத்தை மட்டும் அணிந்திருந்தார். தலைமுடியும் தாடியும் மீசையும் அசாத்தியமாக வளர்ந்திருந்தன. உடலும் பெரும்பாலும் ரோமத்தால் மூடப்பட்டுக் கிடந்தது. இத்தனைக்கும் அந்தக் கண்களில் அந்தப் பழைய ஒளி தெரிந்தது. அந்தக் கோலத்தையும் பார்த்து அவர் கையில் இருந்த குழந்தையையும் பார்த்து பிரமித்து நின்றேன்.
என்னைப் பார்த்ததும் அவர் இடியிடி என பைத்தியம் போல் நகைத்தார். ஒருவேளை சித்தப்பிரமையோ என்றுகூட நினைத்தேன்.
ஆரம்பித்த வேகத்தில் அவர் சிரிப்பை நிறுத்தினார். வனப்பிரஸ்த ஜோகிக்கும் ஒரு பந்தம் வந்துவிட்டது என்று சொன்னார். கையில் இருந்த குழந்தையையும் காட்டினார்.”
இப்படிக் கதை சொல்லிக்கொண்டு வந்த ஹர்பாசங்கலா சிறிது நேரம் மவுனமானார். சில விநாடிக்குப் பிறகு மீண்டும் பேசினார்.
“அந்தக் கோலத்தில் அந்த மகாவீரனைக் கண்ட நான் கண் கலங்கினேன். வனப்பிரஸ்த ஜோகியா! நீங்களா!” என்று கேட்டேன்.
“ஆம்” என்றார் ஜோகி நகைத்துக்கொண்டு.
“மகாவீரரான நீங்கள் எப்படித் துறவியாக முடியும்?” என்று கேட்டேன்.
“மகாவீரனான கவுசிகன் துறவியாகவில்லையா?” என்று அவர் பதிலுக்குக் கேட்டார்.
எனக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது. நகைத்தேன். “அப்படியானால் இது மேனகையின் குழந்தையா?” என்று கேட்டேன்.
“அந்தத் தவற்றை நான் செய்யவில்லை. விசுவாமித்திரன் விரதத்தை மட்டும், துறவியான பகுதியை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டேன். இருந்தும் கிரிஜா என்னிடம் வந்து சேர்ந்தாள். இவளிடம் உள்ள பற்றை, பாசத்தை நீக்குகிறேனா என்று பார்க்க விதி செய்யும் சோதனை இது. என் குகையின் முன்பு யாரோ இந்தக் குழந்தையைக் கிடத்திவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். இன்று காலை வெளியே வந்தபோது இதைப் பார்த்தேன்! என்றார்”
“இதன் பெயர் உங்களுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?” என்று கேட்டேன்.
“இந்த ஓலை குழந்தையின் இடுப்புக் கயிற்றில் கட்டியிருந்தது” என்று அந்த ஓலையை என்னிடம் காட்டினார். அந்த ஓலையில் பெயர் எழுதியிருந்தது. கீழே ஒரு வாளின் குறியும் இருந்தது” என்றார்.
அதற்குப் பிறகு வனப்பிரஸ்த ஜோகி “எதற்கும் ஒரு வாரம் கழித்து இங்கு வா” என்று உத்தரவிட்டு குகைக்குள் சென்றுவிட்டார். ஒருவாரம் கழித்துச் சென்றேன். ஜோகி குகைவாயிலில் இரண்டு யாதவ குலப் பெண்கள் உட்கார்ந்து குழந்தையை சீராட்டிக்கொண்டு இருந்தார்கள். ஜோகி சிறிதுநேரம் கழித்து வெளியே வந்தார். என்னை உள்ளே வரும்படி சைகை செய்தார். அவரைத் தொடர்ந்து உள்ளே சென்றேன். அங்கு வைத்திருந்த அகல் விளக்கு முன்பு இந்தப் பெரிய வாள் இருந்தது.
“இதை யாரோ இரண்டு நாள் முன்பு குகைவாயிலில் குழந்தை இருந்த இடத்தில் வைத்திருந்தார்கள். இதை நீ எடுத்துக்கொள்” என்றார்.
“எதற்கு?” என்றேன்.!
“வீரனான உன்னிடம் இதற்கு உபயோகம் இருக்கும். மலை அரசிக்குத் திருமணம் செய்ய இது உபயோகமாயிருக்கும். இதைக்கொண்டு பெரிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை உருவாக்குபவனுக்கு இவளைக் கொடு” என்றார். அத்துடன் சொன்னார், “நீ திருமணம் செய்துகொள்ளாதே” என்று,
“ஏன்?” என்று நான் கேட்டேன்.
“உனக்குத்தான் இந்தப் பெண் சந்ததி இருக்கிறதே, போதும்” என்றார்.
“இருபது ஆண்டில் ஜோகி பெரிய மகான் ஆனார். அவர் உடல் இளைத்து உள்ளத்தில் சுடர்விட்டது. இடையே ஐந்து ஆண்டு அவர் மவுனமாகவே இருந்தார். உணவு அடியோடு கிடையாது. அந்தச் சூழ்நிலையில் யாதவகுல மாதர்கள் வளர்த்த மலை அரசி பருவம் எய்தினாள். அதற்குப் பிறகு அவள் ஜோகியின் சீடப் பெண்ணானாள். காட்டுப்பெண் மாதிரி வளர்ந்தாள். மிருகங்களும் பறவைகளும் அவளுக்கு நண்பர்கள்...” என்ற சங்க்லாவின் பேச்சை இடைமறித்த ஜோடா, “ஆம் ஆம். அதை நானே நேரில் பார்த்தேன்” என்றான்.
“மலை அரசியின் பிறப்பு மர்மம் அப்பொழுது ஜோகிக்குத் தெரியுமோ தெரியாதோ, இப்பொழுது தெரியும். எல்லாவற்றையும் அவர் விளக்கில் பார்க்கிறார். ஆனால், அவசியமான சமயத்தில்தான் விஷயத்தைச் சொல்வார். என்ன காரணத்தாலோ உனக்கு உதவச் சொல்லியிருக்கிறார். இந்த வாளுடன் உன் வாழ்க்கை, மலை அரசியின் வாழ்க்கை இரண்டும் பிணைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. வாளை இடைக் கச்சையில் அணிந்துகொள். இதை தர்ம காரியங்களுக்கே பயன்படுத்து. நீ மண்டோரைக் கைப்பற்றியதும் மலை அரசியை மணக்கலாம்.”
இப்படிக் கதையை முடித்த ஹர்பாசங்க்லா, “வா! நமது வீட்டுக்குச் செல்வோம்” என்று கூறி ஜோடாவை பழையபடி தமது விடுதிக்கு அழைத்துச் சென்றார். அன்று இரவு உணவை இருவரும் அருந்திய பிறகு ஹர்பாசங்கலா சொன்னார்:
“ஜோடா! இன்று படுத்து உறங்கு. நாளை விடியற்காலையில் புறப்படுகிறோம்” என்று.
“எனது வீரர்களை காலையில் கிளம்ப உத்தரவிடுகிறேன்” என்றான் ஜோடா.
“வேண்டாம். அவர்கள் இங்கேயே தங்கியிருக்கட்டும். நாம் இருவர் மட்டும் நாளைக் காலையில் பயணப்படுகிறோம்” என்ற சங்கலா தமது படுக்கை அறையை நோக்கி நடந்தார்.
“பிருமச்சாரி!” என்று குரல் கொடுத்தான் ஜோடா.
அறைக்குள் காலை வைத்துவிட்ட பிருமச்சாரி திரும்பி “என்ன ஜோடா?” என்று வினவினான்.
“மலை அரசியை அழைத்துப் போவோமா?” என்று கேட்டான், ஜோடா.
“வேண்டாம்.”
“ஏன் பிருமச்சாரி?”
“இங்கு அவளுக்கு வேலை இருக்கிறது.”
“என்ன வேலை?”
“என் விடுதியைப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். ஆயுதம் பழக வரும் நண்பர்களுக்கு உதவ வேண்டும். தவிர உன் வீரர்களையும் கவனிக்க வேண்டும். எனக்குப் பிரதிநிதியாக இந்த மாளிகை அலுவல்களை மலை அரசி கவனிப்பாள்” என்று கூறிய ஹர்பாசங்கலா சற்று நிதானித்தார். “தவிர நாம் ஆயிரத்து ஐந்நூறு புரவிகளை ஓட்டிக்கொண்டு வரும்போது மலை அரசி உடன் வருவதை புரவிகளின் சொந்தக்காரர் விரும்பமாட்டார்” என்று கூறிவிட்டு, “மலை அரசியையே கேள், பாபுஜி எப்பேர்ப்பட்டவர் என்று” எனவும் சொன்னார். அடுத்த விநாடி அறைக்குள் சென்று கதவைச் சாத்திவிட்டார்.
ஜோடா மலை அரசியைத் திரும்பி நோக்கினான்.
அவள் முகத்தில் மகிழ்ச்சி தாண்டவமாடியது. நம்பிக்கை கண்களில் சுடர்விட்டது. “ஜோடா! இப்படி வா” என்று அவனை சாளரத்தண்டை அழைத்துச் சென்றாள். சட்டென்று ஜோடாவின் தலையை இழுத்து அவன் இதழ்களுடன் தனது இதழ்களைப் பொருத்தினாள்.
இதழ்கள் மீண்டபோது சொன்னாள், “ஜோடா! உன்னை அதிர்ஷ்டம் தேடி வந்துவிட்டது. இந்த ராஜபுதனத்தில் யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாத இருவர் உன் பக்கத்தில் இருக்கிறார்கள். இந்த ராஜபுதனத்தை ஆட்டிவைக்க ஹர்பா சங்க்லாவே போதும். பாபுஜியும் சேர்ந்துவிட்டால் மண்டோர் உன் கையில் விழுந்தது போலத்தான்” என்றாள்.
மேலும் ஏதோ பேச முயன்றாள். ஆனால், இதழ்கள் அவள் வசத்தில் இல்லை. ஜோடாவின் முரட்டு உதடுகள் அவள் உதடுகளில் அழுந்தப் பதிந்தன. கைகள் அவள் பூவுடலைச் சுற்றி இறுக்கின.

சாண்டில்யன் மூலம் மேலும் புத்தகங்கள்

40
கட்டுரைகள்
மலை அரசி
0.0
மாலை அரசி தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட ஒரு அற்புதமான வரலாற்று நாவல். பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர் சாண்டில்யன் இந்த மனதை மயக்கும் புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். சாண்டில்யன் வரலாற்றுப் புனைகதைகளுக்காகப் புகழ்பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் ஆவார், மேலும் அவர் தனது வரலாற்று, காதல் மற்றும் சாகச நாவல்களுக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர், இது பெரும்பாலும் சோழ மற்றும் பாண்டிய பேரரசுகளின் காலங்களில் அமைக்கப்பட்டது.
1

1. சுடர்க்கொடி

15 January 2024
0
0
0

சரித்திரம், பூமி, வாழ்க்கையின் கர்ம பலன்கள் ஆகிய சகலத்திலும் ஒரு சுழற்சியும் தொடர்ச்சியும் இருப்பதாக சாஸ்திரங்கள் கூறுவதில் எத்தனை உண்மையிருக்கிறதென்பதை, சுற்றிலும் தன்னை எரித்துக்கொண்டிருந்த மணற்பரப்

2

2. விளக்கில் விரிந்த கதை

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் மலைக்குகை வாயிலில், மரங்கள் அடர்த்தியாயிருந்ததால் இருள் கடுமையாக இருந்த அந்தப் பிராந்தியத்தில், பந்தத்தை கையில் ஏந்தி அதன் சுடர் முகத்தில் வீச சுடர்க்கொடியென்ற காரணப் பெயருக்கு முற

3

3. துணைவன்!

15 January 2024
0
0
0

விரிந்து படர்ந்து எரிந்த விளக்கின் சுடரை விந்தைக் கண்களுடன் நோக்கிய ராவ்ஜோடா. அதில் விரிந்த கதையைக் கண்டதும் மெய்சிலிர்த்துப் போனான். முதலில் அந்தச் சுடரில் ஏதும் தெரியாததால் புரியாமல் விழித்த மார்வ

4

4. இரு விந்தைகள்

15 January 2024
0
0
0

மலை அரசியின் மதுர இதழ்களில் இருந்து உதிர்ந்த அந்தக் கொடுமையான சொற்களைக் கேட்டதும், வியப்பும் அச்சமும் கலந்த உணர்ச்சிகள் ராவ்ஜோடாவின் இதயத்தை மளடுருவிச் சென்றன. அப்படி அவன் நடுங்கியதை பக்கத்தில் உட்கார

5

5. நான் வருவேன்

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் குகையைவிட்டு வெளியேறிய மலை அரசி, வேகமாக மலையின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளில் நடந்து சென்றதும், விளைவித்த இரண்டு விந்தைகளும் மகாவீரனான மார்வார் இளவரசனை திகில் கொள்ளச் செய்தன என்றால்,

6

6. பெண் துணை!

15 January 2024
0
0
0

பெண்ணின் லாவண்யத்தால் ஆண்மகன் அறிவு அழிந்துவிடுகிறது. கவர்ச்சியான கன்னியின் முன்பாக எந்த ஆண்மகனும் சுயபுத்தியை இழந்துவிடுகிறான். இந்தப் பழைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு அத்தாட்சியாக நின்றான் ராவ்ஜோடா. “உனது வீ

7

7. சாகுந்தலம்

16 January 2024
1
0
0

பந்தத்தையும் அணைத்துவிட்டு இருண்ட குகைக்குள் தன்னை வா வா என்று அழைத்த அந்த பருவப் பாவையின் துணிவை நினைத்து ஜோடா திகிலுக்கு இலக்காகி நின்ற நேரத்தில், மலைஅரசியே குகை வாயிலைவிட்டு அவனை அணுகி, அவன் கையைப்

8

8. காட்டு மலர்

16 January 2024
1
0
0

பாவின் வாலிப முரட்டு முகம் அவள் வழவழத்த கழுத்தில் திடீரென அழுந்திப் புரண்டபோது, மலை அரசியின் இதயமும் அந்த வாலிபன் உள்ளத்தைப்போலவே உணர்ச்சி அலைகளில் உருண்டது. அத்தனை உணர்ச்சி எழுச்சியிலும் அரசகுமாரன்

9

9. நிலையற்ற அரசு

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை “காட்டு மலர்” என்று குறிப்பிட்டதோடு தனது பேச்சை ஜோடா நிறுத்திக்கொண்டு இருந்தால் ஜகத்சிம்மனின் கோபம் தலைக்கு ஏறியிருக்காது. “இவள் மார்வார் ராணி” என்றும் சொல்லவே ஜகத்சிம்மனுக்கு கோபத்துடன் தி

10

10. பறந்த கிளி! தொடர்ந்த துன்பம்!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் சொற்களோ உத்தரவுகளோ மந்திராலோசனை சபையில் இருந்தவர்களுக்குக் கட்டோடு பிடிக்காதிருந்தாலும் அவள் சொன்னதற்கு எல்லாம் ஜோடா தலையை ஆட்டியதால், அவள் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் எல்லோருமே முன

11

11. மண்டோர் ரணகளம்

16 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் பெரும் கதவுகள் சாத்தப்பட்டதாலும் போர்முரசு பலமாக ஒலித்ததாலும் வருவது என்னவென்பதை அறிந்த புது மகாராஜாவான ராவ்ஜோடா, புரவியின் கடிவாளத்தை பிடித்த நிலையிலேயே திகைத்து அமர்ந்துவிட்ட சமயத்தில் மலை

12

12. குகையில்...!

16 January 2024
1
0
0

பெற்றோர் புரிந்த பாவம் சிலரைப் பிடித்து வாட்டுகிறது. உற்றார் செய்த பாவமும் சிலரை விடுவதில்லை. பெற்றோரும் உற்றாரும் விளைவித்த பாவங்களுக்கு எப்பாவமும் அறியாத ஜோடா இலக்கானான். பேரனான மோகுல சிம்மனை சீராட்

13

13. அவள் கனவு!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியைப் பார்த்து மார்வார் இளவரசனாயிருந்து அரசனாகி, நாட்டையும் பறிகொடுத்த ராவ்ஜோடா, அத்தகைய ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான் என்றால், அதற்கு மூலகாரணம் அவளுடைய விபரீதமான பதில்தான். “நாம் தனித்திருப்பது உனக்

14

14. தண்டனை!

17 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை தரையில் கிடத்திவிட்டு குகையின் வாயிலுக்கு வந்த ராவ்ஜோடாவின் செவிகளில் ஜகத்சிம்மனும் மற்ற வீரர்களும் ஏறிவந்த புரவியின் குளம்படி ஒலிகள் கூடக் கேட்கவில்லை. குகைக்கு உள்ளே மலை அரசியின் அருகாமைய

15

15. ஹர்பா சங்க்லா!

17 January 2024
0
0
0

மலை அரசியால் மன்னிக்கப்பட்டு ஜோடாகிருக்குச் செல்லும்படி பணிக்கப்பட்ட ஜகத்சிம்மன் உடனடியாகத் திரும்பவில்லை தனது புரவியை நோக்கி நின்ற இடத்திலேயே அசைவற்று நின்றான் பல விநாடிகள். பிறகு சட்டென்று வேகமாக நட

16

16. அந்தி வானம்

17 January 2024
0
0
0

அதிர்ஷ்டம் என்பது ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக்கொண்டால் அவனை அது லேசில் விடுவது இல்லை. கூடியவரையில் விடாமல் தொடர்கிறது. துரதிர்ஷ்டக்காரனுக்கு புத்தி பேதலிக்கிறது. காலம் கைகொடுப்பது இல்லை. எதையும் காலங்கடந்த

17

17. வாளின் கதை!

17 January 2024
0
0
0

ஜோடாவைப்பற்றி விசாரித்ததும் மலை அரசியின் மதிமுகம் அந்திவானம் போல் சிவந்துவிட்டதைக் கண்டதுமே நைஷ்டிக பிருமச்சாரியும், எந்தப் பெண்ணையும் கண்ணெடுத்துப் பார்க்காதவரும், பிருமச்சாரி விரதம் கெடக்கூடாது என்ப

18

18. தேடி வந்த அதிர்ஷ்டம்!

17 January 2024
0
0
0

மார்வார் மன்னனையும் மலைக்க வைத்த அந்த விசித்திரக் கதையைச் சொல்லுமுன்பு பிருமச்சாரி அந்தச் சிறு வீட்டின் முற்றத்தை வளைத்திருந்த சுற்றுக் கட்டடத்தின்மீது உட்கார்ந்து கீழ் இருந்த முற்றத்தில் தமது கால்களை

19

19. பாலைவனக் கூடாரம்

17 January 2024
0
0
0

இரவு தந்த இருளில், மலைக்காடு வீசிய இதமான காற்றில், சாளரத்துக்கு அருகில் இருந்த மகிழ மரம் பரவவிட்ட சுகந்தத்தின் சூழ்நிலையில், மலை அரசியை சூழ்ந்து நெருக்கிய ஜோடாவின் கரங்கள் நெருக்கியதோடு நில்லாமல் இன்ப

20

20. கரிய புரவி! கழுத்தில் ஈட்டி!

18 January 2024
0
0
0

ஜோடாவின் பரம விரோதியான சந்தசிம்மனின் மூத்த மகன் காந்தாஜி தன் வாளை உருவிக்கொண்டு ராவ் ஜோடாவை அணுகுவதற்கு முன்பே ஜோடா பிருமச்சாரியளித்த தனது பெரிய வாளை உருவி எதிரியைத் தடுத்தான். அவனைச் சேர்ந்த பத்து பத

21

21. மலைச்சாரல் ஓசை

18 January 2024
0
0
0

கழுத்தில் பதித்திருந்த ஈட்டி சற்றும் அசையாமல் இருந்தாலும் அதில் ஒரு திடமும், ஈட்டியைப் பிடித்திருந்தவன் கையில் ஈவு இரக்கமற்ற ஓர் உறுதியும் இருந்ததைக் கவனித்த ராவ்ஜோடா, தான் சிறிது அசைந்தாலும் அந்த ஈட்

22

22. பரீட்சை

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியின் நூறு புரவிகள் ஏதோ பெரும் புயலைப் போல் மலைச்சரிவில் வந்ததாலும், அவை கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் தனது புரவியில் இருந்து தன்னை வீழ்த்திவிட்டதாலும் மலைப்பாறையில் புரண்ட ஜோடா வெகு துரிதமாகப் பாறையில

23

23. அடவியில் ஒரு காட்சி!

18 January 2024
0
0
0

நீண்டநாள் பிரிந்த மகனை ஆர்வத்துடன் தழுவும் தந்தை போல ஜோடாவை பல விநாடி தழுவி நின்ற பாபுஜி, கடைசியில் அவனுக்குத் தமது கைகளில் இருந்து விடுதலை அளித்தபோது அவர் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் இரண்டு தே

24

24. காதல் பாபமா?

18 January 2024
0
0
0

அடர்ந்த அந்த அடவிக்குள் நாலைந்து பங்கஜங்களை நீர்மட்டத்துக்குமேல் காட்டிக்கொண்டிருந்த சிறு வாவியின் கரையில் மலை அரசியும் ஜோடாவும் உட்கார்ந்திருந்த நிலையைக் கண்டதும் இரண்டு பிருமச்சாரிகளும் தங்கள் பிரும

25

25. ஜோடாவின் துணிவு!

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியும், பிருமச்சாரியும் விழிப்பதைப் பார்த்த ஜோடா, “உங்கள் இருவருக்கும் வரவர சுயநம்பிக்கை போய்விட்டது” என்று ஓர் அம்பை வீசினான். அதுவரை தாங்கள் கண்ட காட்சியால் குழப்பத்தில் இருந்த இரு பிருமச்சாரி

26

26. சாவுகாரைப் பிடித்த சனியன்!

18 January 2024
0
0
0

மண்டோர் அரசின் முதலமைச்சராயிருந்து, சந்தசிம்மன் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்பு அந்தப் பதவியில் இருந்து விலகி, அரண்மனையில் தமக்கு முன்னாள் மன்னனால் அளிக்கப்பட்டு இருந்த இடத்தையும் சந்தசிம்மனிடம் ஒப்புடைத்து

27

27. அடைத்த கதவு!

18 January 2024
0
0
0

காந்தோஜியின் குறுவாள் அழுந்தியதாலும், எச்சரிக்கையாலும், அவன் பின்னால் நின்றிருந்த மஞ்சாஜியின் உதடுகளில் துளிர்த்திருந்த குரூரப் புன்முறுவலாலும், சாவுகார் அஞ்சி நடுநடுங்கிவிடுவார் என்றோ, முன்னே நடந்துவ

28

28. வேடர் குடிசை மர்மம்!

18 January 2024
0
0
0

கோட்டைக் காவலன் சொன்ன செய்தியால் மலைத்த இருவரில் சாவுகாரே முதலில் திகைப்பை உதறிக்கொண்ட தன்றி சமயாசந்தர்ப்பம் தெரியாமல் கோப்தையும் காட்டினார். “காவலனே! வணிகர்களைத் தடை செய்யும் வழக்கம் மார்வாரில் கிடைய

29

29. உள்ளே ஒரு பெண் குரல்!

18 January 2024
0
0
0

அன்று பகல் முழுவதும் மார்வார் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மனுக்கும் மண்டோர் கோட்டை காவலனுக்கும் உணவு முதலிய விஷயங்களில் ராஜோபசாரம் நடந்தாலும், அவ்விருவரும் கேட்ட கேள்விகளுக்கு மட்டும் எந்த வேடனும் நேரடியாக ப

30

30. ஜோடாவின் துன்மார்க்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மூன்று குணங்களை மனிதன் தவிர்ப்பது நல்லது. தனக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களில் அக்கறை காட்டுவது, ஒன்று. ஒட்டுக் கேட்பது, இரண்டு. காலதாமதம் செய்வது, மூன்று. இந்த மூன்றில் ஏதாவது ஒரு குணமே யாரையும் இக்கட்ட

31

31. மணக்கோலம்!

19 January 2024
1
0
0

வீரனாகப் படைகளை இயக்கி, இழந்த அரசை மீட்பதில் சித்தத்தை செலுத்த வேண்டிய மார்வார் மன்னன், கேவலம், பெண் மோகம் கொண்டவனாகக் குடிசையில் மறைந்து கொண்டு காலத்தை ஓட்டுவதை நினைத்த ஜகத்சிம்மன் வேடவர் குடிசைக் கூ

32

32. சந்திர முகம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மன் தனது மன்னனின் திருமணத்தையே நிறுத்த முயன்றதும், அதற்காகக் கூச்சலிட்டதும் பலருக்கு கோபத்தையும் சிலருக்கு வியப்பையும் உண்டாக்கினாலும், பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்க்லாவோ, திருமணப

33

33. இழந்த சொர்க்கம்

19 January 2024
1
0
0

ராவ்ஜோடாவின் அணைப்பில் இருந்த அழகியின் சந்திர வதனத்தைக் கண்டதும் ஜகத்சிம்மன் திகைப்பும் அதிர்ச்சியும் ஒருங்கே அடைந்தான் என்றால் அதற்குக் காரணம் இருக்கவே செய்தது. அந்த முகம் மலை அரசியின் முகம்! முகத்

34

34. பதவி இறக்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் மறுபிம்பம் போன்ற மின்னிடையாளுடன், ஜோடா கலந்து விளையாட இருந்த சமயத்தில் பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்கலா அங்கு தோன்றியதும் கதவைத் தட்டியதும் பரமானந்தமாயிருந்தது, மண்டோர் படைத்தலைவன் ஜகத்சிம்மனுக்கு

35

35. மீண்டும் வந்தாள்!

19 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் படைத்தலைவனாக இருந்த தன்னை திடீரென உபதளபதியாக்கிவிட்ட மன்னன் செயலைக் கண்டு மனம் துடித்த ஜகத்சிம்மன் அந்த அவமானத்தில் இருந்து எப்படி மீளலாம் என்று சிந்தித்தான். அது தவிர இந்த திடீர் பதவி இறக்க

36

36. மண்டோர் சமர்

19 January 2024
1
0
0

கேவலம், ஒரு பெண், புரவியில் இருந்து இறங்க, அவள் காலுக்குப் படியாக தனது இரு கைகளையும் கோத்து நீட்டிய பிருமச்சாரியிடம் பெரிதும் வெறுப்புக் கொண்டான், ஜகத்சிம்மன். பிருமச்சாரி உண்மையில் பெரும் போலி பிருமச

37

37. மணலில் தோய்ந்த ரத்தம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் போரில் மாவீரர்களான சந்தசிம்மன் புதல்வர்கள் அடைந்த தோல்விக்குக் காரணம் தாங்கள் போரிடும் எதிரிகளின் திறனை அவர்கள் தவறாக எடைபோட்டதுதான் என்று கர்னல் ஜேம்ஸ்டாட் தமது ராஜபுதன வரலாற்று நூலில் தெளிவா

38

38. துரோகி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசி தனது வளையல் கரங்களை நீட்டி தன்னைக் கைது செய்யும்படிக் கேட்டுக்கொண்டதும் காந்தோஜி தனது தம்பியின் மரணத்தையும் மறந்து வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் ஒருங்கே அடைந்தான். அப்பொழுதும் மலை அரசி வேட்டுவர

39

39. வேகம்! தாகம்!

19 January 2024
1
0
0

மேவாரின் தலைநகரான சித்தூரில் இருந்து தப்பி ஓடிவந்து லூனி ஆற்றின் உப்பு நீரில் தந்தையின் மரணத்துக்கு நீராடிய அதே துறையில், கிட்டத்தட்ட அதே இடத்தில் தங்கள் வம்ச துர்ப்பாக்கியத்துக்கும் அவப் பெயருக்கும்

40

40. அரசி ஆன, மலை அரசி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அடிவாரப் புதரில் மலை அரசி மல்லாந்து கிடந்த கோலம் மண்டோர் மன்னனின் வெறியைக் கிளறிவிடவே, அவன் உலகத்தையே மறந்து, அதுவரை நேர்ந்த நிகழ்ச்சிகளால் மனம் ஏற்படுத்திய கட்டுப்பாடுகளையும் தடைகளையும் உதறி அவள்

---

ஒரு புத்தகத்தைப் படியுங்கள்