shabd-logo

26. சாவுகாரைப் பிடித்த சனியன்!

18 January 2024

1 பார்த்தது 1

மண்டோர் அரசின் முதலமைச்சராயிருந்து, சந்தசிம்மன் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்பு அந்தப் பதவியில் இருந்து விலகி, அரண்மனையில் தமக்கு முன்னாள் மன்னனால் அளிக்கப்பட்டு இருந்த இடத்தையும் சந்தசிம்மனிடம் ஒப்புடைத்துவிட்டு, வணிகர் வீதியில் இருந்த ஒரு சாதாரண வீட்டில் குடியேறிவிட்ட பெருமகன், இரவு ஏறிவிட்ட பிறகும் தூக்கம் வராமல் தமது படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருந்தார்.
மண்டோரின் பழைய நிலைமையையும் சிறப்பையும், மேவாரயும் இணைத்துவிட வேண்டும் என்ற பேராசையில் சொந்த அரசையும், உயிரையுங்கூட துறந்த ராவ் ரின்மல் மகாவீரனான ஜோடாவின் பிற்காலத்தையும் பாழ்படுத்திவிட்டுச் சென்றதை நினைத்து ஏங்கிக்கொண்டு இருந்தார். அவரது ஏக்கமும் தூக்கமின்மையும் அவர் பக்கத்தில் படுத்திருந்த அவரது வயோதிக மனைவிக்கும் புரிந்திருந்ததால், அவள் சொன்னாள் மெதுவாக, “மேவார் சிங்கங்கள் இரண்டு மண்டோரை ஆளுகின்றன. நீங்கள் உறக்கம் விழித்தால் உடம்புதான் கெடும். மண்டோர் உருப்படாது” என்று.
பெயருக்கு மூடியிருந்த கண்ணை விழித்த முதன் மந்திரி மோட்டுவளையை நோக்கினார்.
அதைக் கவனித்த மனைவி சொன்னாள் “இரவு உச்சியைத் தாண்டிவிட்டது” என்று.
“அதனால் என்ன?” என்று வினவினார் முதல்வர்.
“நாளை நாம் ஏழைகளுக்கு அன்னம் அளிக்கும் நாள். விடியற்காலையில் எழுந்திருக்க வேண்டும்” என்று சுட்டிக் காட்டினாள்.
இதைக் கேட்ட முதல்வர் பெருமூச்செறிந்தார். “சந்தினி! இந்த ஒரு வருடம் அதை நிறுத்திக்கொண்டால் என்ன?” என்று வினவினார்.
குழப்பம் மிகுந்த கண்களை மூதாட்டி கணவன்மீது திருப்பினாள். “ஏன் நிறுத்த வேண்டும்?” என்று கேட்டாள்.
“இப்பொழுது நம்மிடம் பணம் ஏது, பழையபடி உணவளிக்க?” என்று வினவினார்.
“அதற்காக நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம். நான் ஏற்பாடு செய்துவிட்டேன்” என்றாள் மூதாட்டி.
பெருவியப்பாக இருந்தது முதல்வருக்கு. “எப்படி ஏற்பாடு செய்தாய்? என் பதவிக்கு உண்டான மகர கண்ட தங்கக் கேடயம் எல்லாவற்றையும் சந்தசிம்மன் மக்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டேனே” என்று வினவினார்.
“எனது சீதன நகைகள் எங்கு போயின?” என்று மூதாட்டி வினவினாள்.
முதல்வரின் முகத்தில் கோபம் துளிர்த்தது. “அவற்றை யார் விற்கச் சொன்னது உன்னை?” என்று சீறினார். படுக்கையில் எழுந்து உட்கார்ந்தார்.
“விற்கவில்லை. என்னுடைய ஆபரணத்தை மட்டும் அடகு வைத்தேன்.”
“அதற்கு என்ன பிரமாத பணம் கிடைத்துவிடப் போகிறது?”
“ஆயிரம் மோகராக்கள் வாங்கி வந்திருக்கிறேன்.”
“ஆயிரம் மோகராக்களா! எந்த மடையன் கொடுத்தான் ஆயிரம் மோகராக்கள் ஓர் ஆபரணத்துக்கு?”
“நமது வணிகர் வீதியில் பெரிய கடை சாவுகார் இல்லையா?”
“ஆம் அவரா கொடுத்தார்? எப்படிக் கொடுத்தார்? பெரிய கஞ்சன் ஆயிற்றே!”
“என்னவோ கொடுத்தார். நல்ல காரியம், பாதகமில்லை, எடுத்துப் போங்கள் என்று சொன்னார்.”
“இதில் ஏதோ சூது இருக்கிறது. நாளை விசாரிக்கிறேன்” என்ற முதலமைச்சர் படுத்தார். சிறிது நேரத்தில் அலுப்பால் கண்ணயர்ந்தார்.
மறுநாள் காலையில் வீட்டிலும் வீட்டுக்கு எதிரிலும் கேட்ட பேரிரைச்சலால் கண்விழித்து சாளரத்தின் மூலம் வெளியே பார்த்தார்.
வீட்டுக்கு எதிரில் ஏரானமான பிச்சைக்காரக் கும்பல் நின்றிருந்தது, முதல்வர் வேகமாக எழுந்து நீராடி காலைக் கடன்களை முடித்து வெளியே வந்தார். இரண்டு பெரிய அண்டாக்களில் சப்பாத்திகளும் இன்னொரு பாத்திரத்தில் பருப்புக்கறி வகையறாக்களும் தயாராக இருந்தன.
முதல்வர் ஓர் அண்டாவின் பக்கத்தில் நின்றுகொண்டார். அன்று வெள்ளிக்கிழமை விரதத்தை விடியற்காலையில் முடித்து நல்ல குங்குப் பொட்டுடனும் தலையில் குழல் வகிட்டில் நீட்டித் தீட்டப்பட்ட குங்குமக் கோட்டுடனும் மகாலட்சுமிபோல் காட்சியளித்த அவர் மனைவி பக்கத்துப் பாத்திரத்தில் இருந்த பருப்புக்கறியை எடுக்க தனது கையில் ஒரு சிறு கரண்டியை ஏந்திக் கொண்டாள். திண்ணையில் நறுக்கி வைக்கப்பட்டு இருந்த இலைகளை ஒவ்வொரு பிச்சைக்காரராக எடுத்துக்கொண்டு முன்னே வர, முதல்வர் அண்டாவில் இருந்த ரொட்டிகளை இரண்டு இரண்டாகக் கொடுக்க, அவற்றின் மீது கரண்டியால் “தாலை” எடுத்து மூதாட்டி வைக்க, வெள்ளி விரத தர்மம் தொடங்கிற்று.
வந்த பிச்சைக்காரர்கள் ஒருவர் மேல் ஒருவர் இடித்துக்கொண்டு வந்துங்கூட பொறுமை இழக்காமல் அந்த வயோதிக தம்பதிகள் தர்மம் செய்தனர். அந்தப் பிச்சைக்காரர்களில் ரொம்ப குடு குடு கிழவராக இருந்த ஒருவன் மற்றவர்களின் இடிகளைத் தாங்க முடியாமல் விழுந்து மிதிபட இருந்தான்.
முதல்வர் சட்டென்று கூட்டத்தை விலக்கிக்கொண்டு அவனை நோக்கி விரைந்து மெள்ள அவனைத் தூக்கி வந்து திண்ணையில் உட்கார வைத்தார். அங்கேயே இலையைப் போட்டு இரண்டு சப்பாத்திகளை வைத்து பருப்யையும் தாமே வைத்தார். இருந்தும் அவனால் உண்ண முடியவில்லை. நரைத்த தாடியும் தலைமுடியும் சுருக்கங்கள் நிறைந்ததால் கிழக்கண்கள் பஞ்சடைந்த நிலையில் இருந்த அந்தக் கிழவன் உணவைத் தொடவில்லை. அப்படியே மயக்கமுற்று சாய்ந்து விட்டான். அவன் கண்களைப் பிரித்துப் பார்த்தார் முதல்வர். கண்கள் சரியாகத் திறக்க முடியவில்லை.
அங்கு இருந்த ஒருவனை அழைத்து “மருத்துவரைக் கூப்பிட்டு வா” என்று கூறிய முதல்வர் மிகத் துரிதமாக சப்பாத்திகளைக் கொடுத்தார். அப்படியும் கிட்டத்தட்ட நடுப்பகலில்தான் அந்த தர்ம கைங்கர்யம் முடிந்தது. அதற்கு வெகுநேரம் முன்பே வந்துவிட்ட மருத்துவர் அந்தக் கிழவனை இருவரை விட்டு தூக்கி வரச்சொல்லி அந்த விடுதியின் கூடத்துக்கு எடுத்துச் சென்று பக்கத்தில் இருந்த ஓர் அறையில் அவனைப் படுக்க வைத்தார். பிறகு தாதுவைப் பார்த்தார் நீண்ட நேரம். “இவன் வயதுக்கு தாது பலமாகத்தான் இருக்கிறது” என்று கூறி அவனை நிம்மதியாகப் படுக்கவிட்டார்.
அதற்குள் உள்ளே வந்த முதல்வர் மனைவியை சிறிது நீர் கொண்டுவரச் சொல்லி “மருத்துவரே! இதைப் புகட்டலாமா?” என்று வினவினார்.
“கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் புகட்டுங்கள். திடீர் என்று விக்கினால் கஷ்டம்” என்ற மருத்துவர் பாத்திரத்தைத் தாமே வாங்கி சிறிது சிறிதாக நீரைப் புகட்டலானார்.
நான்கு வாய் நீரை விழுங்கியதும் சற்று கண்ணை விழித்த அந்தக் கிழவன் மிரள மிரள விழித்தான்.
“பேசாமல் படுத்திரு. இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் கொஞ்சம் சுரணை வரும். அப்புறம் உணவு அருந்தலாம்” என்றார் மருத்துவர்.
கிழவன் பதில் பேசவில்லை. தனது கையைப் பக்கவாட்டில் துழாவினான். “என்ன தேடுகிறாய்?” என்று மருத்துவர் வினவினார்.
“என்...” என முக்கிய கிழவன் பிறகு சமாளித்துக்கொண்டு “என் ரொட்டி...” என்று முனகினான்.
“அட தரித்திரப் பிணமே, உன் ரொட்டி எங்கும் போகாது, சற்று இளைப்பாறு” என்று எரிந்து விழுந்தார் மருத்துவர். பிறகு தனது பையில் இருந்து ஒரு குளிகையை எடுத்து நீரில் இழைத்து “முதல்வரே! இதை இவன் நாக்கில் தடவுங்கள்” என்றார். பிறகு, “இவன் அழுக்கு ஆடைகளை அகற்றுங்கள். இவன் இருக்கிற அழகுக்கு கிழிந்த அங்கி வேறா? அதையும் கழற்றுங்கள்” என்றார்.
முதல்வர் கழற்றத் துவங்கினார். அடுத்த விநாடி கிழவனின் இரும்புக் கைகள் முதல்வரின் கைகளைச் சிறை செய்தன. “அங்கியைக் கழற்ற வேண்டாம். கதவை மூடுங்கள்” என்று ஆணையிட்டான் கிழவன்.
முதல்வர், மருத்துவர் இருவருமே திகைத்தார்கள். அந்தக் குரல் இருவருக்கும் புதியது அல்ல. இருவரும் ஏதோ பேச வாயெடுத்தார்கள். பேச வேண்டாம் என்ற எச்சரிக்கை அவன் கண்களில் இருந்து வந்தது. பஞ்சடைந்த கண்கள் பளிச்சிட்டன. முதல்வர் வேகமாகக் கதவைத் தாளிட்டார். ஜோடா எழுந்து உட்கார்ந்துகொண்டான். “இன்று நல்ல நாள், அதனால்தான் வந்தேன்” என்றான்.
முதலமைச்சர் முகத்தில் கிலி விரிந்தது. “எப்படி வந்தீர்கள்? ஏன் வந்தீர்கள்?” என்று வினவினார் முதல்வர்.
“மிகுந்த அபாயம்,” என்றார் மருத்துவர்.
ஜோடா மிக நிதானமாகப் பேசினான். “மனிதனுடன் அபாயம் பிறக்கிறது. சிலர் அதை நினைத்து அஞ்சிச் சாகிறார்கள். சிலர் அதை அலட்சியப்படுத்தி கடமையைப் புரிகிறார்கள். அது கிடக்கட்டும். இப்பொழுது மண்டோர் நிலைமை என்ன?” என்று கேட்டான்.
“மக்கள் அடங்கிக் கிடக்கிறார்கள். மேவார் படைவீரரின் ஐரூர் மக்களை அடக்கி வைத்திருக்கிறது” என்றார் முதல்வர்.
“நல்லது. மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார்களா?” வினவினான் ஜோடா.
“இல்லை. அடிமை மக்கள் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?” என்ற முதலமைச்சர் வருத்தம் கலந்த குரலில் கூறினார்.
“மிக நல்லது, முதலமைச்சரே! மக்களில் முக்கியமானவர்களை அழைத்து ஊரில் சிறிது அமைதியின்மையை ஏற்படுத்தும். அடுத்த பவுர்ணமி அன்று நான் இங்கு வருவேன்” என்ற ஜோடா, “மருத்துவரே! அரண்மனைக்கு இப்பொழுதும் நீர்தான் மருத்துவரா?” என்று மருத்துவரை நோக்கி வினவினான்.
“இந்த ஊரில் வேறு மருத்துவர் ஏது?” என்று பெருமையுடன் மருத்துவர் சொன்னார். அத்துடன் விடவில்லை. “நாளடைவில் கொல்லும் விஷம் இருக்கிறது. சந்திசிம்மன் புதல்வர்களுக்கு அதைக் கொடுக்கட்டுமா?” என்று வினவினார்.
ஜோடா அவரைக் கோபத்துடன் பார்த்தான். “மருத்துவரே! சந்தசிம்மனின் மக்கள் மகாவீரர்கள். அவர்களை அதர்ம வழியில் அழிக்க நான் விரும்பவில்லை. நான் விரும்புவது ஒன்றுதான். எனது படைகள் இங்கு வரும் போது உள்ளிருக்கும் மக்கள் எழ வேண்டும்” என்று கூறினார்.
“அதற்கு தனி முயற்சி தேவையில்லை. இப்பொழுதே மக்கள் வெறுப்புடன் இருக்கிறார்கள்” என்றார் முதல்வர்.
ஜோடா மீண்டும் படுத்துக்கொண்டான். “என்னை இப்படியே தூக்கிப்போய் பெரிய சாவுகாரின் வீட்டில் விட்டு விடுங்கள்” என்றான்.
முதல்வர் நகர்ந்துகொண்டார். வேறு ஏதும் சொல்லாமல் ஆள்களை விட்டு பெரிய சாவுகாரின் வீட்டில் ஜோடாவைக் கொண்டு சேர்த்தார். சாவுகார் அந்தப் பிச்சைக்காரனை தமது பள்ளியறைக்குக் கொண்டுவரச் சொல்லி பஞ்சணையில் படுக்க வைத்தார்.
அதற்குள் இரவும் வந்தது. அரண்மனையில் காந்தோஜியின் முன்பு நின்றுகொண்டு இருந்த வீரன் ஒருவன் “ஆம், மகாராஜா! நானே பார்த்தேன்” என்றான்.
“பிச்சைக்காரனை பெரிய சாவுகார் பஞ்சணையில் படுக்க வைத்தாரா?” என்று வியப்புடனும் சந்தேகத்துடனும் வினவினான் காந்தோஜி.
“ஆம்” திட்டமாக வந்தது வீரன் பதில்.
இதைக் கேட்ட காந்தோஜி, “மஞ்சாஜி! மஞ்சாஜி!” என்று இரு முறை குரல் கொடுக்க, மஞ்சாஜி பக்கத்தில் இருந்து விரைந்து வந்தான்.
“என்ன அண்ணா?” என்று வினவினான்.
“வாளை எடுத்துக்கொள்.”
“எதற்கு?”
“பெரிய சாவுகாரைப் பார்க்க வேண்டும்.”
மஞ்சாஜி பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் இரு இளவல்களும் சாவுகார் இல்லத்தை நோக்கிச் சென்றனர். “தம்பி! சாதாரணமாக நடந்துகொள். நம்மை சாவுகார் சந்தேகிக்கக்கூடாது” என்றான்.
இருவரும் சாவுகார் வீட்டை அடைந்ததும் கதவை மெதுவாகத் தட்டினார்கள்.
“யாரது?” உள்ளிருந்து சாவுகாரின் குரல் கேட்டது.
“முதலமைச்சர், சத்தம் வேண்டாம்” என்று குரல் மாற்றிப் பேசினான் மஞ்சாஜி.
சாவுகார் மெள்ள கதவைத் திறந்தார். அடுத்த விநாடி காந்தோஜியின் குறுவாள் அவர் கழுத்தில் அழுந்தியது.
“சத்தம் செய்ய வேண்டாம். முன்னே செல்லுங்கள்” என்றான் மஞ்சாஜி.

சாண்டில்யன் மூலம் மேலும் புத்தகங்கள்

40
கட்டுரைகள்
மலை அரசி
0.0
மாலை அரசி தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட ஒரு அற்புதமான வரலாற்று நாவல். பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர் சாண்டில்யன் இந்த மனதை மயக்கும் புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். சாண்டில்யன் வரலாற்றுப் புனைகதைகளுக்காகப் புகழ்பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் ஆவார், மேலும் அவர் தனது வரலாற்று, காதல் மற்றும் சாகச நாவல்களுக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர், இது பெரும்பாலும் சோழ மற்றும் பாண்டிய பேரரசுகளின் காலங்களில் அமைக்கப்பட்டது.
1

1. சுடர்க்கொடி

15 January 2024
0
0
0

சரித்திரம், பூமி, வாழ்க்கையின் கர்ம பலன்கள் ஆகிய சகலத்திலும் ஒரு சுழற்சியும் தொடர்ச்சியும் இருப்பதாக சாஸ்திரங்கள் கூறுவதில் எத்தனை உண்மையிருக்கிறதென்பதை, சுற்றிலும் தன்னை எரித்துக்கொண்டிருந்த மணற்பரப்

2

2. விளக்கில் விரிந்த கதை

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் மலைக்குகை வாயிலில், மரங்கள் அடர்த்தியாயிருந்ததால் இருள் கடுமையாக இருந்த அந்தப் பிராந்தியத்தில், பந்தத்தை கையில் ஏந்தி அதன் சுடர் முகத்தில் வீச சுடர்க்கொடியென்ற காரணப் பெயருக்கு முற

3

3. துணைவன்!

15 January 2024
0
0
0

விரிந்து படர்ந்து எரிந்த விளக்கின் சுடரை விந்தைக் கண்களுடன் நோக்கிய ராவ்ஜோடா. அதில் விரிந்த கதையைக் கண்டதும் மெய்சிலிர்த்துப் போனான். முதலில் அந்தச் சுடரில் ஏதும் தெரியாததால் புரியாமல் விழித்த மார்வ

4

4. இரு விந்தைகள்

15 January 2024
0
0
0

மலை அரசியின் மதுர இதழ்களில் இருந்து உதிர்ந்த அந்தக் கொடுமையான சொற்களைக் கேட்டதும், வியப்பும் அச்சமும் கலந்த உணர்ச்சிகள் ராவ்ஜோடாவின் இதயத்தை மளடுருவிச் சென்றன. அப்படி அவன் நடுங்கியதை பக்கத்தில் உட்கார

5

5. நான் வருவேன்

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் குகையைவிட்டு வெளியேறிய மலை அரசி, வேகமாக மலையின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளில் நடந்து சென்றதும், விளைவித்த இரண்டு விந்தைகளும் மகாவீரனான மார்வார் இளவரசனை திகில் கொள்ளச் செய்தன என்றால்,

6

6. பெண் துணை!

15 January 2024
0
0
0

பெண்ணின் லாவண்யத்தால் ஆண்மகன் அறிவு அழிந்துவிடுகிறது. கவர்ச்சியான கன்னியின் முன்பாக எந்த ஆண்மகனும் சுயபுத்தியை இழந்துவிடுகிறான். இந்தப் பழைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு அத்தாட்சியாக நின்றான் ராவ்ஜோடா. “உனது வீ

7

7. சாகுந்தலம்

16 January 2024
1
0
0

பந்தத்தையும் அணைத்துவிட்டு இருண்ட குகைக்குள் தன்னை வா வா என்று அழைத்த அந்த பருவப் பாவையின் துணிவை நினைத்து ஜோடா திகிலுக்கு இலக்காகி நின்ற நேரத்தில், மலைஅரசியே குகை வாயிலைவிட்டு அவனை அணுகி, அவன் கையைப்

8

8. காட்டு மலர்

16 January 2024
1
0
0

பாவின் வாலிப முரட்டு முகம் அவள் வழவழத்த கழுத்தில் திடீரென அழுந்திப் புரண்டபோது, மலை அரசியின் இதயமும் அந்த வாலிபன் உள்ளத்தைப்போலவே உணர்ச்சி அலைகளில் உருண்டது. அத்தனை உணர்ச்சி எழுச்சியிலும் அரசகுமாரன்

9

9. நிலையற்ற அரசு

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை “காட்டு மலர்” என்று குறிப்பிட்டதோடு தனது பேச்சை ஜோடா நிறுத்திக்கொண்டு இருந்தால் ஜகத்சிம்மனின் கோபம் தலைக்கு ஏறியிருக்காது. “இவள் மார்வார் ராணி” என்றும் சொல்லவே ஜகத்சிம்மனுக்கு கோபத்துடன் தி

10

10. பறந்த கிளி! தொடர்ந்த துன்பம்!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் சொற்களோ உத்தரவுகளோ மந்திராலோசனை சபையில் இருந்தவர்களுக்குக் கட்டோடு பிடிக்காதிருந்தாலும் அவள் சொன்னதற்கு எல்லாம் ஜோடா தலையை ஆட்டியதால், அவள் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் எல்லோருமே முன

11

11. மண்டோர் ரணகளம்

16 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் பெரும் கதவுகள் சாத்தப்பட்டதாலும் போர்முரசு பலமாக ஒலித்ததாலும் வருவது என்னவென்பதை அறிந்த புது மகாராஜாவான ராவ்ஜோடா, புரவியின் கடிவாளத்தை பிடித்த நிலையிலேயே திகைத்து அமர்ந்துவிட்ட சமயத்தில் மலை

12

12. குகையில்...!

16 January 2024
1
0
0

பெற்றோர் புரிந்த பாவம் சிலரைப் பிடித்து வாட்டுகிறது. உற்றார் செய்த பாவமும் சிலரை விடுவதில்லை. பெற்றோரும் உற்றாரும் விளைவித்த பாவங்களுக்கு எப்பாவமும் அறியாத ஜோடா இலக்கானான். பேரனான மோகுல சிம்மனை சீராட்

13

13. அவள் கனவு!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியைப் பார்த்து மார்வார் இளவரசனாயிருந்து அரசனாகி, நாட்டையும் பறிகொடுத்த ராவ்ஜோடா, அத்தகைய ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான் என்றால், அதற்கு மூலகாரணம் அவளுடைய விபரீதமான பதில்தான். “நாம் தனித்திருப்பது உனக்

14

14. தண்டனை!

17 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை தரையில் கிடத்திவிட்டு குகையின் வாயிலுக்கு வந்த ராவ்ஜோடாவின் செவிகளில் ஜகத்சிம்மனும் மற்ற வீரர்களும் ஏறிவந்த புரவியின் குளம்படி ஒலிகள் கூடக் கேட்கவில்லை. குகைக்கு உள்ளே மலை அரசியின் அருகாமைய

15

15. ஹர்பா சங்க்லா!

17 January 2024
0
0
0

மலை அரசியால் மன்னிக்கப்பட்டு ஜோடாகிருக்குச் செல்லும்படி பணிக்கப்பட்ட ஜகத்சிம்மன் உடனடியாகத் திரும்பவில்லை தனது புரவியை நோக்கி நின்ற இடத்திலேயே அசைவற்று நின்றான் பல விநாடிகள். பிறகு சட்டென்று வேகமாக நட

16

16. அந்தி வானம்

17 January 2024
0
0
0

அதிர்ஷ்டம் என்பது ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக்கொண்டால் அவனை அது லேசில் விடுவது இல்லை. கூடியவரையில் விடாமல் தொடர்கிறது. துரதிர்ஷ்டக்காரனுக்கு புத்தி பேதலிக்கிறது. காலம் கைகொடுப்பது இல்லை. எதையும் காலங்கடந்த

17

17. வாளின் கதை!

17 January 2024
0
0
0

ஜோடாவைப்பற்றி விசாரித்ததும் மலை அரசியின் மதிமுகம் அந்திவானம் போல் சிவந்துவிட்டதைக் கண்டதுமே நைஷ்டிக பிருமச்சாரியும், எந்தப் பெண்ணையும் கண்ணெடுத்துப் பார்க்காதவரும், பிருமச்சாரி விரதம் கெடக்கூடாது என்ப

18

18. தேடி வந்த அதிர்ஷ்டம்!

17 January 2024
0
0
0

மார்வார் மன்னனையும் மலைக்க வைத்த அந்த விசித்திரக் கதையைச் சொல்லுமுன்பு பிருமச்சாரி அந்தச் சிறு வீட்டின் முற்றத்தை வளைத்திருந்த சுற்றுக் கட்டடத்தின்மீது உட்கார்ந்து கீழ் இருந்த முற்றத்தில் தமது கால்களை

19

19. பாலைவனக் கூடாரம்

17 January 2024
0
0
0

இரவு தந்த இருளில், மலைக்காடு வீசிய இதமான காற்றில், சாளரத்துக்கு அருகில் இருந்த மகிழ மரம் பரவவிட்ட சுகந்தத்தின் சூழ்நிலையில், மலை அரசியை சூழ்ந்து நெருக்கிய ஜோடாவின் கரங்கள் நெருக்கியதோடு நில்லாமல் இன்ப

20

20. கரிய புரவி! கழுத்தில் ஈட்டி!

18 January 2024
0
0
0

ஜோடாவின் பரம விரோதியான சந்தசிம்மனின் மூத்த மகன் காந்தாஜி தன் வாளை உருவிக்கொண்டு ராவ் ஜோடாவை அணுகுவதற்கு முன்பே ஜோடா பிருமச்சாரியளித்த தனது பெரிய வாளை உருவி எதிரியைத் தடுத்தான். அவனைச் சேர்ந்த பத்து பத

21

21. மலைச்சாரல் ஓசை

18 January 2024
0
0
0

கழுத்தில் பதித்திருந்த ஈட்டி சற்றும் அசையாமல் இருந்தாலும் அதில் ஒரு திடமும், ஈட்டியைப் பிடித்திருந்தவன் கையில் ஈவு இரக்கமற்ற ஓர் உறுதியும் இருந்ததைக் கவனித்த ராவ்ஜோடா, தான் சிறிது அசைந்தாலும் அந்த ஈட்

22

22. பரீட்சை

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியின் நூறு புரவிகள் ஏதோ பெரும் புயலைப் போல் மலைச்சரிவில் வந்ததாலும், அவை கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் தனது புரவியில் இருந்து தன்னை வீழ்த்திவிட்டதாலும் மலைப்பாறையில் புரண்ட ஜோடா வெகு துரிதமாகப் பாறையில

23

23. அடவியில் ஒரு காட்சி!

18 January 2024
0
0
0

நீண்டநாள் பிரிந்த மகனை ஆர்வத்துடன் தழுவும் தந்தை போல ஜோடாவை பல விநாடி தழுவி நின்ற பாபுஜி, கடைசியில் அவனுக்குத் தமது கைகளில் இருந்து விடுதலை அளித்தபோது அவர் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் இரண்டு தே

24

24. காதல் பாபமா?

18 January 2024
0
0
0

அடர்ந்த அந்த அடவிக்குள் நாலைந்து பங்கஜங்களை நீர்மட்டத்துக்குமேல் காட்டிக்கொண்டிருந்த சிறு வாவியின் கரையில் மலை அரசியும் ஜோடாவும் உட்கார்ந்திருந்த நிலையைக் கண்டதும் இரண்டு பிருமச்சாரிகளும் தங்கள் பிரும

25

25. ஜோடாவின் துணிவு!

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியும், பிருமச்சாரியும் விழிப்பதைப் பார்த்த ஜோடா, “உங்கள் இருவருக்கும் வரவர சுயநம்பிக்கை போய்விட்டது” என்று ஓர் அம்பை வீசினான். அதுவரை தாங்கள் கண்ட காட்சியால் குழப்பத்தில் இருந்த இரு பிருமச்சாரி

26

26. சாவுகாரைப் பிடித்த சனியன்!

18 January 2024
0
0
0

மண்டோர் அரசின் முதலமைச்சராயிருந்து, சந்தசிம்மன் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்பு அந்தப் பதவியில் இருந்து விலகி, அரண்மனையில் தமக்கு முன்னாள் மன்னனால் அளிக்கப்பட்டு இருந்த இடத்தையும் சந்தசிம்மனிடம் ஒப்புடைத்து

27

27. அடைத்த கதவு!

18 January 2024
0
0
0

காந்தோஜியின் குறுவாள் அழுந்தியதாலும், எச்சரிக்கையாலும், அவன் பின்னால் நின்றிருந்த மஞ்சாஜியின் உதடுகளில் துளிர்த்திருந்த குரூரப் புன்முறுவலாலும், சாவுகார் அஞ்சி நடுநடுங்கிவிடுவார் என்றோ, முன்னே நடந்துவ

28

28. வேடர் குடிசை மர்மம்!

18 January 2024
0
0
0

கோட்டைக் காவலன் சொன்ன செய்தியால் மலைத்த இருவரில் சாவுகாரே முதலில் திகைப்பை உதறிக்கொண்ட தன்றி சமயாசந்தர்ப்பம் தெரியாமல் கோப்தையும் காட்டினார். “காவலனே! வணிகர்களைத் தடை செய்யும் வழக்கம் மார்வாரில் கிடைய

29

29. உள்ளே ஒரு பெண் குரல்!

18 January 2024
0
0
0

அன்று பகல் முழுவதும் மார்வார் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மனுக்கும் மண்டோர் கோட்டை காவலனுக்கும் உணவு முதலிய விஷயங்களில் ராஜோபசாரம் நடந்தாலும், அவ்விருவரும் கேட்ட கேள்விகளுக்கு மட்டும் எந்த வேடனும் நேரடியாக ப

30

30. ஜோடாவின் துன்மார்க்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மூன்று குணங்களை மனிதன் தவிர்ப்பது நல்லது. தனக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களில் அக்கறை காட்டுவது, ஒன்று. ஒட்டுக் கேட்பது, இரண்டு. காலதாமதம் செய்வது, மூன்று. இந்த மூன்றில் ஏதாவது ஒரு குணமே யாரையும் இக்கட்ட

31

31. மணக்கோலம்!

19 January 2024
1
0
0

வீரனாகப் படைகளை இயக்கி, இழந்த அரசை மீட்பதில் சித்தத்தை செலுத்த வேண்டிய மார்வார் மன்னன், கேவலம், பெண் மோகம் கொண்டவனாகக் குடிசையில் மறைந்து கொண்டு காலத்தை ஓட்டுவதை நினைத்த ஜகத்சிம்மன் வேடவர் குடிசைக் கூ

32

32. சந்திர முகம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மன் தனது மன்னனின் திருமணத்தையே நிறுத்த முயன்றதும், அதற்காகக் கூச்சலிட்டதும் பலருக்கு கோபத்தையும் சிலருக்கு வியப்பையும் உண்டாக்கினாலும், பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்க்லாவோ, திருமணப

33

33. இழந்த சொர்க்கம்

19 January 2024
1
0
0

ராவ்ஜோடாவின் அணைப்பில் இருந்த அழகியின் சந்திர வதனத்தைக் கண்டதும் ஜகத்சிம்மன் திகைப்பும் அதிர்ச்சியும் ஒருங்கே அடைந்தான் என்றால் அதற்குக் காரணம் இருக்கவே செய்தது. அந்த முகம் மலை அரசியின் முகம்! முகத்

34

34. பதவி இறக்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் மறுபிம்பம் போன்ற மின்னிடையாளுடன், ஜோடா கலந்து விளையாட இருந்த சமயத்தில் பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்கலா அங்கு தோன்றியதும் கதவைத் தட்டியதும் பரமானந்தமாயிருந்தது, மண்டோர் படைத்தலைவன் ஜகத்சிம்மனுக்கு

35

35. மீண்டும் வந்தாள்!

19 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் படைத்தலைவனாக இருந்த தன்னை திடீரென உபதளபதியாக்கிவிட்ட மன்னன் செயலைக் கண்டு மனம் துடித்த ஜகத்சிம்மன் அந்த அவமானத்தில் இருந்து எப்படி மீளலாம் என்று சிந்தித்தான். அது தவிர இந்த திடீர் பதவி இறக்க

36

36. மண்டோர் சமர்

19 January 2024
1
0
0

கேவலம், ஒரு பெண், புரவியில் இருந்து இறங்க, அவள் காலுக்குப் படியாக தனது இரு கைகளையும் கோத்து நீட்டிய பிருமச்சாரியிடம் பெரிதும் வெறுப்புக் கொண்டான், ஜகத்சிம்மன். பிருமச்சாரி உண்மையில் பெரும் போலி பிருமச

37

37. மணலில் தோய்ந்த ரத்தம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் போரில் மாவீரர்களான சந்தசிம்மன் புதல்வர்கள் அடைந்த தோல்விக்குக் காரணம் தாங்கள் போரிடும் எதிரிகளின் திறனை அவர்கள் தவறாக எடைபோட்டதுதான் என்று கர்னல் ஜேம்ஸ்டாட் தமது ராஜபுதன வரலாற்று நூலில் தெளிவா

38

38. துரோகி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசி தனது வளையல் கரங்களை நீட்டி தன்னைக் கைது செய்யும்படிக் கேட்டுக்கொண்டதும் காந்தோஜி தனது தம்பியின் மரணத்தையும் மறந்து வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் ஒருங்கே அடைந்தான். அப்பொழுதும் மலை அரசி வேட்டுவர

39

39. வேகம்! தாகம்!

19 January 2024
1
0
0

மேவாரின் தலைநகரான சித்தூரில் இருந்து தப்பி ஓடிவந்து லூனி ஆற்றின் உப்பு நீரில் தந்தையின் மரணத்துக்கு நீராடிய அதே துறையில், கிட்டத்தட்ட அதே இடத்தில் தங்கள் வம்ச துர்ப்பாக்கியத்துக்கும் அவப் பெயருக்கும்

40

40. அரசி ஆன, மலை அரசி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அடிவாரப் புதரில் மலை அரசி மல்லாந்து கிடந்த கோலம் மண்டோர் மன்னனின் வெறியைக் கிளறிவிடவே, அவன் உலகத்தையே மறந்து, அதுவரை நேர்ந்த நிகழ்ச்சிகளால் மனம் ஏற்படுத்திய கட்டுப்பாடுகளையும் தடைகளையும் உதறி அவள்

---

ஒரு புத்தகத்தைப் படியுங்கள்