shabd-logo

7. சாகுந்தலம்

16 January 2024

3 பார்த்தது 3

பந்தத்தையும் அணைத்துவிட்டு இருண்ட குகைக்குள் தன்னை வா வா என்று அழைத்த அந்த பருவப் பாவையின் துணிவை நினைத்து ஜோடா திகிலுக்கு இலக்காகி நின்ற நேரத்தில், மலைஅரசியே குகை வாயிலைவிட்டு அவனை அணுகி, அவன் கையைப் பிடித்தாள். “ஜோடா! வா, அஞ்சுவதற்கு ஏதும் இல்லை” என்று தைரியம் சொன்னாள் மார்வார் இளவரசனுக்கு.
தன் இடக்கை மணிக்கட்டில் அவள் பிடித்த பிடி மிகக் கெட்டியாயிருந்ததைக் கண்ட ஜோடா நல்ல பலசாலியான பெண்ணிடம் தான் சிக்கிக்கொண்டு இருப்பதை உணர்ந்தான். அவள் பிடியை அவனால் உதற முடியும் என்பது நிச்சயம் என்றாலும், என்ன காரணத்தாலோ அவன் எந்த செய்கையிலும் ஈடுபடாமலும், அவள் இழுத்த இழுப்புக்கு உட்படாமலும் சிலையென நின்றான், சில விநாடிகள். பிறகு மெதுவாகச் சொன்னான்: “மலை அரசி! நீ பருவப்பெண்” என்று.
இதைக் கேட்ட மலை அரசி மெதுவாக நகைத்தாள். “இதை அறிந்துகொள்ள சோதிடம் தெரிய வேண்டியதில்லை” என்றும் சொன்னாள்.
“நானும்” என்று மென்று விழுங்கினான் ராவ்ஜோடா.
“வாலிபர்” என்று மலை அரசி வாசகத்தை முடித்தாள்.
“தவிர-” இழுத்தான் ஜோடா.
“சொல்லுங்கள்.”
“வனப்பிரஸ்த ஜோகி”
“அவருக்கு என்ன?”
“பிராமண குலம்?”
“அதானால் என்ன?”
“நீயும் பிராமணப் பெண்ணாயிருக்க வேண்டும்.”
மலை அரசி உடனடியாகப் பதில் சொல்லவில்லை. சொன்னபோது அவள் குரலில் உறுதியிருந்தது. “அவர் பிரும்ம குலமானால் நானும் அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை” என்று கூறிய மலை அரசி, “இரவு முழுவதும் குகை வாயிலில் நின்று பேச வேண்டாம். உள்ளே வாருங்கள். நீங்கள் வர மூன்று நிமிடம் அவகாசம் தருகிறேன்” என்று சொல்லிவிட்டுக் குகைக்குள் நுழைந்துவிட்டாள் தனியாக.
ராவ்ஜோடா இதுதான் சமயம் என்று புரவியில் ஏறி ஓடிவிடலாம் என்று நினைத்தான். ஆனால் அது அத்தனை சுலபம் அல்ல என்பதையும், தன்னை நின்ற இடத்திலேயே நிறுத்த ஜோகிக்கும் மலை அரசிக்கும் சக்தியுண்டு என்பதையும் உணர்ந்ததால், கனத்த இதயத்துடன் குகையை நோக்கிச் சென்று உள்ளே நுழைந்தான். அங்கு அவன் கண்ட காட்சி, அவனது பிரமிப்பையும் அச்சத்தையும் உச்சநிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.
ஆரம்பத்தில் லவலேசமும் வெளிச்சம் இல்லாது கும்மிருட்டாயிருந்த குகை, சிறிது தூரத்துக்கு அப்பால் மங்கலான வெளிச்சத்துடன் காட்சியளித்தது. மெள்ள பக்கச்சுவர்களைத் தடவிய வண்ணம் வெளிச்சம் இருந்த இடத்தை அடைந்ததும், வெளிச்சத்துக்குக் காரணம் குகையின் மேற்பகுதியில் இருந்த இரண்டு சிறிய துளைகளே என்பதை ஜோடா புரிந்து கொண்டான். அந்த இரண்டு துவாரங்கள் மூலம் மூன்றாம் ஜாமச்சந்திரன் வீசிய வெளிச்சம் மிக லேசாக உள்ளே விழுந்தது. அந்த துவாரங்களை அடுத்து முளைத்து உள்ளே தொங்கிய ஒரு பூங்கொடியின் காட்டு மலர் லேசாக ஆடிக்கொண்டு இருந்தது. குகையின் சூழ்நிலை மிக ரம்மியமாக இருந்தது.
அந்தச் சூழ்நிலையில் குகையின் தரையில் விரிவாகத் தூவிக்கிடந்த மலர்ப்படுக்கையில் மலை அரசி மல்லாந்து படுத்துக் கிடந்தாள். அவள் படுத்துக்கிடந்த நிலையில் இருந்தும் குகைக் கூரையின் துளைகளில் இருந்து நேராக அம்புகள் போல் மெல்லியதாக விழுந்த இரு சந்திர கிரணங்கள் காட்டிக் கொடுத்த அழகில் இருந்தும், ஏதோ அப்சரஸ்தான் சாபத்தால் அந்தக் குகையில் வந்து கிடக்கிறாள் என்று நினைத்தான் மார்வார் இளவரசன்.
அவள் மல்லாந்து படுத்திருந்ததால் அவள் நிமிர்ந்த மார்பு மீது குறியிட்டு விழுந்த இரண்டு கிரணங்கள் அவள் கவர்ச்சியை உச்சநிலைக்குக் கொண்டுபோயின. அப்படி கவர்ச்சி நிலைகளைக் காட்டியதன் விளைவாக ஓரளவு தெரிந்த முகத்தின் மந்தகாசமும், அதில் பளிச்சிட்ட இரு கூர்வேல்களும், உன்மத்தத்தை ஊட்டும் செம்பருத்தி உதடுகளும் ஜோடாவின் சித்தத்தை ஈர்த்தன. வெறி பிடித்த ஜோடா தன் நிலையையும், அவள் ஜோகியின் மகள் என்ற பயத்தையும் உதறித்தள்ளி, அவளை நோக்கி நடந்தான். அவள் முன்பு சில விநாடி நின்று அவள் பூவுடலை ஆராயவும் செய்தான்.
சந்திர கிரணங்கள் குறிப்பாகப்பட்டதால் விளக்கேற்றிய குன்றுகளைப் போலக் காட்சியளித்த கவர்ச்சிப் பிம்பங்களை மறைத்த மரவுரி தெறித்து விழும் நிலையில் இருப்பதாக ஜோடாவின் கண்களுக்குத் தென்பட்டதால், அவன் தனது பார்வையைச் சிறிது அப்புறப்படுத்தினான். ஏதோ சம தரையைப் போல் படிந்துவிட்ட வயிற்றையும் அதற்குக்கீழே இறுகி திண்மையிலும் சின்னஞ்சிறியதாகத் தெரிந்த இடையையும், கீழே இறங்கிய காலின் பரிமாணங்களையும் கவனித்த ஜோடா, மரவுரியை அவள் தரித்திருந்ததன் காரணமாக பல இடங்களில் இடைவெளிகளில் புலனான அவள் சுந்தர எழிற்பகுதிகளைக் கண்டு. சித்தத்தின் நிதானத்தை அறவே இழந்தான். அதன் விளைவாக அவள் அருகில் உட்காரவும் செய்தான்.
சிறிது நேரம் உட்கார்ந்திருந்த பின் அவள் மலர்க்கையை எடுத்துத் தன் மடியில் வைத்துக்கொண்ட மார்வார் ராஜபுத்திரன், “அரசி! இது முறையல்ல” என்றான்.
“எது?” என்று முணுமுணுத்துக் கேட்டாள், அவள்.
“ஒரு அந்தண மகளை...”
“எப்படித் தெரியும் உங்களுக்கு, நான் அவர் மகள்தான் என்று.”
“மகள் அல்லாவிட்டால் வேறு யார்?”
“எனக்குத் தெரியாது.”
“ஜோகிக்கு?”
“அவருக்குத் தெரியாதது எதுவுமில்லை.”
“அவரைக் கேட்பதுதானே!”
“எதைப் பற்றி?”
“உன் பிறப்பைப்பற்றி?”
“கேட்டேன், ஒருமுறை.”
“என்ன சொன்னார்?”
“அதைப்பற்றி காலம் வரும்போது சொல்வதாகச் சொன்னார்.”
இதற்குமேல் அவள் பேசவில்லை. அவள் அழகிய பெருவிழிகள் ஜோடாவின் விழிகளுடன் கலந்து, கவர்ந்து நின்றன. அவை விடுத்த அழைப்பால் எதைச் செய்கிறோம் என்று புரியாமலே முகத்தை அவள் முகத்துக்கு அருகே கொண்டு போனான்.
“அரசி!” என்று அவள் காதுக்கு மட்டும் கேட்கும்படியாக அழைத்தான்.
“உம்.” அவள் செண்பக மொட்டு நாசியில் இருந்து வெளிப்பட்டது அந்த ஒலி.
“எனக்குப் பயமாயிருக்கிறது, மலை அரசி” என்றான் ஜோடா, மெதுவாக நடுங்கிய குரலில்.
மலை அரசியின் மதுர இதழ்கள் விரிந்தன. இளநகை கொண்டதால். “பயத்திற்கு என்ன இருக்கிறது, இதில்?” என்று மெதுவாக வினவினாள்.
“அதர்மச் செயலில் இறங்குவது அரச தர்மத்துக்கு அழகல்ல” என்றான் ஜோடாவும் இன்னும் சற்று அதிகமாகக் குனிந்து.
காமபாணங்கள் அவன் மீது கணக்கின்றிப் பாய்ந்தன. செழித்த கன்னங்களில் அவள் முறுவல் காட்டியபோது விழுந்த குழிகள் அவனை மயக்கின. கழுத்தை அவள் சற்றே திருப்பி அவனைப் பார்த்தபோது முகத்துக்கு வெகு அருகில் வந்துவிட்ட கழுத்தும் மார்பும் அவனை நிலைகுலையச் செய்தன.
அப்பொழுது மீண்டும் சொன்னாள் மலை அரசி, “உன்னைப் போல் வந்தான், வேறோர் அரசன், வேறொரு காலத்தில், வேறொரு பெண்ணை நோக்கி. அவன் அஞ்சவில்லை” என்று.
“யார் அந்த அயோக்கியன்?” என்று முணுமுணுத்தான், ராவ்ஜோடா.
“அயோக்கியன் அல்ல, அதர்மவானும் அல்ல. ஆனால், கடமையை உணர்ந்தவன்” என்றாள் மலை அரசி.
“அவன் க்ஷத்திரியனா?”
“சூரியகுல சக்கரவர்த்தி.”
“பெயர்?”
“துஷ்யந்தன். உங்களைப் போலத்தான் ஒரு ரிஷியின் பெண்ணைப் பார்த்தான். ஆனால், அஞ்சவில்லை...” என்ற மலைஅரசி சிறிது ஒருக்களித்தாள்.
ஒருக்களித்ததால் அவள் சுந்தர உடலின் எழிற்பகுதிகள் குனிந்திருந்த அவன் உடல் மீது நன்றாகவே அழுந்தின. மெள்ள சுயநிலை இழந்தான், ஜோடா. அதுவரை பக்கவாட்டில் ஊன்றியிருந்த அவன் வலக்கை அவள் உடலுக்குக் குறுக்கே சென்று அப்புறம் இருந்த தரையில் பதிந்தது.
மலை அரசியும் அந்த நிலையில் உணர்ச்சி வெள்ளத்தில் மூழ்கினாள். அவள் கையொன்று எழுந்து அவன் கழுத்தை வளைத்தது.
அடுத்த விநாடி ஜோடாவின் முகம் அவள் கழுத்தில் புதைந்து புரண்டது. சகுந்தலையின் மகோன்னத காவியம் அந்த குகையில் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது.

சாண்டில்யன் மூலம் மேலும் புத்தகங்கள்

40
கட்டுரைகள்
மலை அரசி
0.0
மாலை அரசி தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட ஒரு அற்புதமான வரலாற்று நாவல். பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர் சாண்டில்யன் இந்த மனதை மயக்கும் புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். சாண்டில்யன் வரலாற்றுப் புனைகதைகளுக்காகப் புகழ்பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் ஆவார், மேலும் அவர் தனது வரலாற்று, காதல் மற்றும் சாகச நாவல்களுக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர், இது பெரும்பாலும் சோழ மற்றும் பாண்டிய பேரரசுகளின் காலங்களில் அமைக்கப்பட்டது.
1

1. சுடர்க்கொடி

15 January 2024
0
0
0

சரித்திரம், பூமி, வாழ்க்கையின் கர்ம பலன்கள் ஆகிய சகலத்திலும் ஒரு சுழற்சியும் தொடர்ச்சியும் இருப்பதாக சாஸ்திரங்கள் கூறுவதில் எத்தனை உண்மையிருக்கிறதென்பதை, சுற்றிலும் தன்னை எரித்துக்கொண்டிருந்த மணற்பரப்

2

2. விளக்கில் விரிந்த கதை

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் மலைக்குகை வாயிலில், மரங்கள் அடர்த்தியாயிருந்ததால் இருள் கடுமையாக இருந்த அந்தப் பிராந்தியத்தில், பந்தத்தை கையில் ஏந்தி அதன் சுடர் முகத்தில் வீச சுடர்க்கொடியென்ற காரணப் பெயருக்கு முற

3

3. துணைவன்!

15 January 2024
0
0
0

விரிந்து படர்ந்து எரிந்த விளக்கின் சுடரை விந்தைக் கண்களுடன் நோக்கிய ராவ்ஜோடா. அதில் விரிந்த கதையைக் கண்டதும் மெய்சிலிர்த்துப் போனான். முதலில் அந்தச் சுடரில் ஏதும் தெரியாததால் புரியாமல் விழித்த மார்வ

4

4. இரு விந்தைகள்

15 January 2024
0
0
0

மலை அரசியின் மதுர இதழ்களில் இருந்து உதிர்ந்த அந்தக் கொடுமையான சொற்களைக் கேட்டதும், வியப்பும் அச்சமும் கலந்த உணர்ச்சிகள் ராவ்ஜோடாவின் இதயத்தை மளடுருவிச் சென்றன. அப்படி அவன் நடுங்கியதை பக்கத்தில் உட்கார

5

5. நான் வருவேன்

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் குகையைவிட்டு வெளியேறிய மலை அரசி, வேகமாக மலையின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளில் நடந்து சென்றதும், விளைவித்த இரண்டு விந்தைகளும் மகாவீரனான மார்வார் இளவரசனை திகில் கொள்ளச் செய்தன என்றால்,

6

6. பெண் துணை!

15 January 2024
0
0
0

பெண்ணின் லாவண்யத்தால் ஆண்மகன் அறிவு அழிந்துவிடுகிறது. கவர்ச்சியான கன்னியின் முன்பாக எந்த ஆண்மகனும் சுயபுத்தியை இழந்துவிடுகிறான். இந்தப் பழைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு அத்தாட்சியாக நின்றான் ராவ்ஜோடா. “உனது வீ

7

7. சாகுந்தலம்

16 January 2024
1
0
0

பந்தத்தையும் அணைத்துவிட்டு இருண்ட குகைக்குள் தன்னை வா வா என்று அழைத்த அந்த பருவப் பாவையின் துணிவை நினைத்து ஜோடா திகிலுக்கு இலக்காகி நின்ற நேரத்தில், மலைஅரசியே குகை வாயிலைவிட்டு அவனை அணுகி, அவன் கையைப்

8

8. காட்டு மலர்

16 January 2024
1
0
0

பாவின் வாலிப முரட்டு முகம் அவள் வழவழத்த கழுத்தில் திடீரென அழுந்திப் புரண்டபோது, மலை அரசியின் இதயமும் அந்த வாலிபன் உள்ளத்தைப்போலவே உணர்ச்சி அலைகளில் உருண்டது. அத்தனை உணர்ச்சி எழுச்சியிலும் அரசகுமாரன்

9

9. நிலையற்ற அரசு

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை “காட்டு மலர்” என்று குறிப்பிட்டதோடு தனது பேச்சை ஜோடா நிறுத்திக்கொண்டு இருந்தால் ஜகத்சிம்மனின் கோபம் தலைக்கு ஏறியிருக்காது. “இவள் மார்வார் ராணி” என்றும் சொல்லவே ஜகத்சிம்மனுக்கு கோபத்துடன் தி

10

10. பறந்த கிளி! தொடர்ந்த துன்பம்!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் சொற்களோ உத்தரவுகளோ மந்திராலோசனை சபையில் இருந்தவர்களுக்குக் கட்டோடு பிடிக்காதிருந்தாலும் அவள் சொன்னதற்கு எல்லாம் ஜோடா தலையை ஆட்டியதால், அவள் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் எல்லோருமே முன

11

11. மண்டோர் ரணகளம்

16 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் பெரும் கதவுகள் சாத்தப்பட்டதாலும் போர்முரசு பலமாக ஒலித்ததாலும் வருவது என்னவென்பதை அறிந்த புது மகாராஜாவான ராவ்ஜோடா, புரவியின் கடிவாளத்தை பிடித்த நிலையிலேயே திகைத்து அமர்ந்துவிட்ட சமயத்தில் மலை

12

12. குகையில்...!

16 January 2024
1
0
0

பெற்றோர் புரிந்த பாவம் சிலரைப் பிடித்து வாட்டுகிறது. உற்றார் செய்த பாவமும் சிலரை விடுவதில்லை. பெற்றோரும் உற்றாரும் விளைவித்த பாவங்களுக்கு எப்பாவமும் அறியாத ஜோடா இலக்கானான். பேரனான மோகுல சிம்மனை சீராட்

13

13. அவள் கனவு!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியைப் பார்த்து மார்வார் இளவரசனாயிருந்து அரசனாகி, நாட்டையும் பறிகொடுத்த ராவ்ஜோடா, அத்தகைய ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான் என்றால், அதற்கு மூலகாரணம் அவளுடைய விபரீதமான பதில்தான். “நாம் தனித்திருப்பது உனக்

14

14. தண்டனை!

17 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை தரையில் கிடத்திவிட்டு குகையின் வாயிலுக்கு வந்த ராவ்ஜோடாவின் செவிகளில் ஜகத்சிம்மனும் மற்ற வீரர்களும் ஏறிவந்த புரவியின் குளம்படி ஒலிகள் கூடக் கேட்கவில்லை. குகைக்கு உள்ளே மலை அரசியின் அருகாமைய

15

15. ஹர்பா சங்க்லா!

17 January 2024
0
0
0

மலை அரசியால் மன்னிக்கப்பட்டு ஜோடாகிருக்குச் செல்லும்படி பணிக்கப்பட்ட ஜகத்சிம்மன் உடனடியாகத் திரும்பவில்லை தனது புரவியை நோக்கி நின்ற இடத்திலேயே அசைவற்று நின்றான் பல விநாடிகள். பிறகு சட்டென்று வேகமாக நட

16

16. அந்தி வானம்

17 January 2024
0
0
0

அதிர்ஷ்டம் என்பது ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக்கொண்டால் அவனை அது லேசில் விடுவது இல்லை. கூடியவரையில் விடாமல் தொடர்கிறது. துரதிர்ஷ்டக்காரனுக்கு புத்தி பேதலிக்கிறது. காலம் கைகொடுப்பது இல்லை. எதையும் காலங்கடந்த

17

17. வாளின் கதை!

17 January 2024
0
0
0

ஜோடாவைப்பற்றி விசாரித்ததும் மலை அரசியின் மதிமுகம் அந்திவானம் போல் சிவந்துவிட்டதைக் கண்டதுமே நைஷ்டிக பிருமச்சாரியும், எந்தப் பெண்ணையும் கண்ணெடுத்துப் பார்க்காதவரும், பிருமச்சாரி விரதம் கெடக்கூடாது என்ப

18

18. தேடி வந்த அதிர்ஷ்டம்!

17 January 2024
0
0
0

மார்வார் மன்னனையும் மலைக்க வைத்த அந்த விசித்திரக் கதையைச் சொல்லுமுன்பு பிருமச்சாரி அந்தச் சிறு வீட்டின் முற்றத்தை வளைத்திருந்த சுற்றுக் கட்டடத்தின்மீது உட்கார்ந்து கீழ் இருந்த முற்றத்தில் தமது கால்களை

19

19. பாலைவனக் கூடாரம்

17 January 2024
0
0
0

இரவு தந்த இருளில், மலைக்காடு வீசிய இதமான காற்றில், சாளரத்துக்கு அருகில் இருந்த மகிழ மரம் பரவவிட்ட சுகந்தத்தின் சூழ்நிலையில், மலை அரசியை சூழ்ந்து நெருக்கிய ஜோடாவின் கரங்கள் நெருக்கியதோடு நில்லாமல் இன்ப

20

20. கரிய புரவி! கழுத்தில் ஈட்டி!

18 January 2024
0
0
0

ஜோடாவின் பரம விரோதியான சந்தசிம்மனின் மூத்த மகன் காந்தாஜி தன் வாளை உருவிக்கொண்டு ராவ் ஜோடாவை அணுகுவதற்கு முன்பே ஜோடா பிருமச்சாரியளித்த தனது பெரிய வாளை உருவி எதிரியைத் தடுத்தான். அவனைச் சேர்ந்த பத்து பத

21

21. மலைச்சாரல் ஓசை

18 January 2024
0
0
0

கழுத்தில் பதித்திருந்த ஈட்டி சற்றும் அசையாமல் இருந்தாலும் அதில் ஒரு திடமும், ஈட்டியைப் பிடித்திருந்தவன் கையில் ஈவு இரக்கமற்ற ஓர் உறுதியும் இருந்ததைக் கவனித்த ராவ்ஜோடா, தான் சிறிது அசைந்தாலும் அந்த ஈட்

22

22. பரீட்சை

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியின் நூறு புரவிகள் ஏதோ பெரும் புயலைப் போல் மலைச்சரிவில் வந்ததாலும், அவை கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் தனது புரவியில் இருந்து தன்னை வீழ்த்திவிட்டதாலும் மலைப்பாறையில் புரண்ட ஜோடா வெகு துரிதமாகப் பாறையில

23

23. அடவியில் ஒரு காட்சி!

18 January 2024
0
0
0

நீண்டநாள் பிரிந்த மகனை ஆர்வத்துடன் தழுவும் தந்தை போல ஜோடாவை பல விநாடி தழுவி நின்ற பாபுஜி, கடைசியில் அவனுக்குத் தமது கைகளில் இருந்து விடுதலை அளித்தபோது அவர் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் இரண்டு தே

24

24. காதல் பாபமா?

18 January 2024
0
0
0

அடர்ந்த அந்த அடவிக்குள் நாலைந்து பங்கஜங்களை நீர்மட்டத்துக்குமேல் காட்டிக்கொண்டிருந்த சிறு வாவியின் கரையில் மலை அரசியும் ஜோடாவும் உட்கார்ந்திருந்த நிலையைக் கண்டதும் இரண்டு பிருமச்சாரிகளும் தங்கள் பிரும

25

25. ஜோடாவின் துணிவு!

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியும், பிருமச்சாரியும் விழிப்பதைப் பார்த்த ஜோடா, “உங்கள் இருவருக்கும் வரவர சுயநம்பிக்கை போய்விட்டது” என்று ஓர் அம்பை வீசினான். அதுவரை தாங்கள் கண்ட காட்சியால் குழப்பத்தில் இருந்த இரு பிருமச்சாரி

26

26. சாவுகாரைப் பிடித்த சனியன்!

18 January 2024
0
0
0

மண்டோர் அரசின் முதலமைச்சராயிருந்து, சந்தசிம்மன் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்பு அந்தப் பதவியில் இருந்து விலகி, அரண்மனையில் தமக்கு முன்னாள் மன்னனால் அளிக்கப்பட்டு இருந்த இடத்தையும் சந்தசிம்மனிடம் ஒப்புடைத்து

27

27. அடைத்த கதவு!

18 January 2024
0
0
0

காந்தோஜியின் குறுவாள் அழுந்தியதாலும், எச்சரிக்கையாலும், அவன் பின்னால் நின்றிருந்த மஞ்சாஜியின் உதடுகளில் துளிர்த்திருந்த குரூரப் புன்முறுவலாலும், சாவுகார் அஞ்சி நடுநடுங்கிவிடுவார் என்றோ, முன்னே நடந்துவ

28

28. வேடர் குடிசை மர்மம்!

18 January 2024
0
0
0

கோட்டைக் காவலன் சொன்ன செய்தியால் மலைத்த இருவரில் சாவுகாரே முதலில் திகைப்பை உதறிக்கொண்ட தன்றி சமயாசந்தர்ப்பம் தெரியாமல் கோப்தையும் காட்டினார். “காவலனே! வணிகர்களைத் தடை செய்யும் வழக்கம் மார்வாரில் கிடைய

29

29. உள்ளே ஒரு பெண் குரல்!

18 January 2024
0
0
0

அன்று பகல் முழுவதும் மார்வார் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மனுக்கும் மண்டோர் கோட்டை காவலனுக்கும் உணவு முதலிய விஷயங்களில் ராஜோபசாரம் நடந்தாலும், அவ்விருவரும் கேட்ட கேள்விகளுக்கு மட்டும் எந்த வேடனும் நேரடியாக ப

30

30. ஜோடாவின் துன்மார்க்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மூன்று குணங்களை மனிதன் தவிர்ப்பது நல்லது. தனக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களில் அக்கறை காட்டுவது, ஒன்று. ஒட்டுக் கேட்பது, இரண்டு. காலதாமதம் செய்வது, மூன்று. இந்த மூன்றில் ஏதாவது ஒரு குணமே யாரையும் இக்கட்ட

31

31. மணக்கோலம்!

19 January 2024
1
0
0

வீரனாகப் படைகளை இயக்கி, இழந்த அரசை மீட்பதில் சித்தத்தை செலுத்த வேண்டிய மார்வார் மன்னன், கேவலம், பெண் மோகம் கொண்டவனாகக் குடிசையில் மறைந்து கொண்டு காலத்தை ஓட்டுவதை நினைத்த ஜகத்சிம்மன் வேடவர் குடிசைக் கூ

32

32. சந்திர முகம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மன் தனது மன்னனின் திருமணத்தையே நிறுத்த முயன்றதும், அதற்காகக் கூச்சலிட்டதும் பலருக்கு கோபத்தையும் சிலருக்கு வியப்பையும் உண்டாக்கினாலும், பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்க்லாவோ, திருமணப

33

33. இழந்த சொர்க்கம்

19 January 2024
1
0
0

ராவ்ஜோடாவின் அணைப்பில் இருந்த அழகியின் சந்திர வதனத்தைக் கண்டதும் ஜகத்சிம்மன் திகைப்பும் அதிர்ச்சியும் ஒருங்கே அடைந்தான் என்றால் அதற்குக் காரணம் இருக்கவே செய்தது. அந்த முகம் மலை அரசியின் முகம்! முகத்

34

34. பதவி இறக்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் மறுபிம்பம் போன்ற மின்னிடையாளுடன், ஜோடா கலந்து விளையாட இருந்த சமயத்தில் பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்கலா அங்கு தோன்றியதும் கதவைத் தட்டியதும் பரமானந்தமாயிருந்தது, மண்டோர் படைத்தலைவன் ஜகத்சிம்மனுக்கு

35

35. மீண்டும் வந்தாள்!

19 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் படைத்தலைவனாக இருந்த தன்னை திடீரென உபதளபதியாக்கிவிட்ட மன்னன் செயலைக் கண்டு மனம் துடித்த ஜகத்சிம்மன் அந்த அவமானத்தில் இருந்து எப்படி மீளலாம் என்று சிந்தித்தான். அது தவிர இந்த திடீர் பதவி இறக்க

36

36. மண்டோர் சமர்

19 January 2024
1
0
0

கேவலம், ஒரு பெண், புரவியில் இருந்து இறங்க, அவள் காலுக்குப் படியாக தனது இரு கைகளையும் கோத்து நீட்டிய பிருமச்சாரியிடம் பெரிதும் வெறுப்புக் கொண்டான், ஜகத்சிம்மன். பிருமச்சாரி உண்மையில் பெரும் போலி பிருமச

37

37. மணலில் தோய்ந்த ரத்தம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் போரில் மாவீரர்களான சந்தசிம்மன் புதல்வர்கள் அடைந்த தோல்விக்குக் காரணம் தாங்கள் போரிடும் எதிரிகளின் திறனை அவர்கள் தவறாக எடைபோட்டதுதான் என்று கர்னல் ஜேம்ஸ்டாட் தமது ராஜபுதன வரலாற்று நூலில் தெளிவா

38

38. துரோகி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசி தனது வளையல் கரங்களை நீட்டி தன்னைக் கைது செய்யும்படிக் கேட்டுக்கொண்டதும் காந்தோஜி தனது தம்பியின் மரணத்தையும் மறந்து வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் ஒருங்கே அடைந்தான். அப்பொழுதும் மலை அரசி வேட்டுவர

39

39. வேகம்! தாகம்!

19 January 2024
1
0
0

மேவாரின் தலைநகரான சித்தூரில் இருந்து தப்பி ஓடிவந்து லூனி ஆற்றின் உப்பு நீரில் தந்தையின் மரணத்துக்கு நீராடிய அதே துறையில், கிட்டத்தட்ட அதே இடத்தில் தங்கள் வம்ச துர்ப்பாக்கியத்துக்கும் அவப் பெயருக்கும்

40

40. அரசி ஆன, மலை அரசி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அடிவாரப் புதரில் மலை அரசி மல்லாந்து கிடந்த கோலம் மண்டோர் மன்னனின் வெறியைக் கிளறிவிடவே, அவன் உலகத்தையே மறந்து, அதுவரை நேர்ந்த நிகழ்ச்சிகளால் மனம் ஏற்படுத்திய கட்டுப்பாடுகளையும் தடைகளையும் உதறி அவள்

---

ஒரு புத்தகத்தைப் படியுங்கள்