shabd-logo

6. பெண் துணை!

15 January 2024

2 பார்த்தது 2

பெண்ணின் லாவண்யத்தால் ஆண்மகன் அறிவு அழிந்துவிடுகிறது. கவர்ச்சியான கன்னியின் முன்பாக எந்த ஆண்மகனும் சுயபுத்தியை இழந்துவிடுகிறான். இந்தப் பழைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு அத்தாட்சியாக நின்றான் ராவ்ஜோடா.
“உனது வீரர்களை திருப்பி அனுப்பிவிடு” என்று மலை அரசி இட்ட உத்தரவு, சந்தசிம்மனிடம் இருந்து தப்பி ஓடிவந்த மார்வார் இளவரசனுக்கு அத்தனை திருப்தியாயில்லை என்றாலும், அதற்குக் கீழ்ப்படியவே செய்தான் அவன்.
அவனுடைய வீரர்கள் மலைமீது ஏறி வந்தார்கள். அவன் முன்பாக படைத்தலைவன் வந்து நின்றான். அப்போதும் அவன் சித்தம், சற்று முன்பு பறவைகள் தொத்தி ஏறிய மலை அரசியின். சுந்தர உடலின் பகுதிகளில் ஊன்றிக் கிடந்ததால் ஜோடா வாயைத் திறந்தான் இல்லை.
“எப்படி வந்தாய்? சந்தசிம்மன் இரண்டாயிரம் வீரர்களுடன் பாலைவனத்தில் வந்தானே. அவனைப் பார்த்தாயா?” என்று கேள்விகளை வீசவும் இல்லை. சித்தினியின் அழகில் தோய்ந்த சித்தத்துடன் மவுனமாகவே நின்றான்.
ஜோபாவின் மௌனத்தைக் கண்டதால் வியப்பு அடைந்த படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மன், “மகாராஜா!” என்று மெள்ள அழைத்தான்.
“என்ன?” ஜோடாவின் குரல், உணர்வு இழந்து ஒலித்தது.
“நாங்கள் தப்பி வந்துவிட்டோம்” என்றான் ஜகத்சிம்மன், சிறிது குரலில் உணர்ச்சியைக் கூட்டி.
“செய்ய வேண்டியதைச் செய்தாய்” என்றான் ராவ் ஜோடா, ஏதோ சொப்பனத்தில் பேசுவது போல்.
ஜகத்சிம்மனுக்கு ஜோடாவின் போக்கு விசித்திரமாயிருக்கவே ஒருவிநாடி நிதானித்துவிட்டுக் கேட்டான் : “நாங்கள் தப்பி வந்தது உங்களுக்கு திருப்தியாயில்லையா?”
“இதில் திருப்திக்கு என்ன இருக்கிறது? மார்வார் வீரர்கள் போரிட்டு மடிந்த காலம் ஒன்று இருந்தது. இப்பொழுது புறமுதுகு காட்டி ஓடும் காலம். இதில் திருப்தி என்ன இருக்கிறது?” என்று வினவினான் எரிச்சலுடன்.
ஜகத்சிம்மன் முகத்தில் இகழ்ச்சிச் சாயை படர்ந்தது. “மன்னர் எவ்வழி அவ்வழி குடிகள்” என்றான், சொற்களிலும் இகழ்ச்சி ஊடுருவ.
படைத்தலைவன் தன் கோழைத்தனத்தைச் சுட்டிக் காட்டுவதை உணர்ந்த ஜோடா, வேறு சமயமாயிருந்தால் அவனை உடனடியாக வெட்டிப் போட்டிருப்பான். ஆனால், அன்றைய நிலையில் அவன் அந்த வசைப்பாட்டையும் ஓசைப்படாமல் ஏற்றுக்கொண்டான். “இந்த ஒரு வழியிலாவது என்னைப் பின்பற்றியது பற்றி மகிழ்ச்சி. ஆனால், நீ இங்கு வரப்போவது எனக்குப் புதிதல்ல. நீ பாலைவனத்தில் வீரர்களுடன் அலைந்ததை முன்பே பார்த்தேன்” என்று தெரிவித்தான் சர்வ சாதாரணமாக.
பாகுர்ச்சிரா மலை உச்சியில் இருக்கும் மார்வார் இளவலுக்கு நெடுந்தூரத்தில் தான் அலைந்ததை எப்படிப் பார்க்க முடியும் என்று சந்தேகம் வந்ததால், “பார்த்தீர்களா?” என்று ஜகத்சிம்மன் கேட்டான் பெருவியப்புடன்.
“ஆம்” ஜோடாவின் பதில் உடனடியாக வெளிவந்தது.
“எப்படிப் பார்த்தீர்கள்?”
“விளக்கில்.”
“விளக்கிலா?”
“வேறு எதில் பார்க்க முடியும்?”
இதைக் கேட்ட ஜகத்சிம்மன் சந்தேகப் பார்வையாக ராவ் ஜோடாவைப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வையை ஜோடாவும் கவனித்தான். “ஜகத்சிம்மா! மகான்களுடைய வழிகளை நாம் அறியமாட்டோம். அதோ அந்தக் குகையை உற்றுப் பார்” என்று கூறித் திரும்பி பின்னால் இருந்த ஜோகியின் குகையைக் காட்டினான்.
அதில் தெரிந்த வெளிச்சத்தைக் கண்ட ஜகத்சிம்மன் “தாங்கள் சொன்ன விளக்கின் ஜோதியா அது?” என்று வினவினான்.
“இல்லை; அங்கு விளக்கு ஏதும் இல்லை” என்றான் ஜோடா.
“பிறகு ஏது வெளிச்சம்?” ஜகத்சிம்மன் பிரமிப்புடன் கேட்டான்.
“வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் ஆத்மஜோதி.” இதை பயபக்தியுடன் சொன்னான் ஜோடா.
ராஜபுதனத்தின் மலைக்குகைகளிலும் காடுகளிலும் வாழும் ஜோகிகளைப்பற்றி ஜகத்சிம்மனும் கேட்டு இருந்தாலும், அவர்களிடம் உள்ள மந்திர விளக்குகளைப் பற்றியும் மாயா ஜோதியைப் பற்றியும் கேட்டது இல்லை. “மகாராஜா! தாங்கள் இனி இங்கு இருப்பது சரியல்ல. புரவியில் ஏறுங்கள், போய்விடுவோம்” என்று கூறினான்.
ராவ்ஜோடா தனது படைத்தலைவனை நோக்கி திடமான குரலில் சொன்னான்: “ஜகத்சிம்மா! சாதாரண உலகத்தில் உள்ளோர் அறியாத விசித்திரங்கள் இந்த மலையில் இருக்கின்றன. இங்கு நான் பல விஷயங்களை அறிந்தேன். உன்னுடன் நான் வந்தால், நாம் அனைவரும் கொல்லப்படுவோம். ஆகையால், நீ முதலில் சென்றுவிடு, தலைநகருக்கு. நான் பின்னால் வருகிறேன்” என்றான்.
ஜகத்சிம்மன் சந்தேகம் வரவர வலுத்தது. மகாவீரனான ஜோடா, முழுக் கோழையாக மாறிவிட்டானா? சந்தசிம்மனை நினைத்து அஞ்சுகிறானா என்ற சந்தேகம் வலுக்கவே, “மகாராஜா! உங்கள் தலைக்கு மார்வார் கிரீடம் காத்திருக்கிறது மண்டோரில்” என்று உணர்த்தினான்.
ஜோடா லேசாக நகைத்தான், முதன் முதலாக. “உன்னுடன் வந்தால் என் தலையிருக்காது. ஆகையால் கிரீடத்தை வைக்க அவசியம் இருக்காது” என்றான்.
அத்துடன் நின்று இருக்கலாம் அவன். ஆனால், சட்டென்று திரும்பி “அதோ, இருக்கிறாள். அவளை வேண்டுமானால் கேள்” என்று பக்கத்தில் இருந்த காட்டின் அடர்ந்த பகுதியைக் கையால் சுட்டிக் காட்டினான்.
அந்த இடத்தில் யாரும் இல்லாது போகவே “சற்று முன்பு இங்கு இருந்தாளே, எங்கே அவள்?” என்று கேட்டான், சிறிது இரைந்து.
ஜகத்சிம்மன் பொறுமையும் மெள்ள அகன்றது. “யாரைக் குறிப்பிடுகிறீர்கள், மகாராஜா?” என்ன வினாவினான், சினம் லேசாகத் துளிர்த்த குரலில்.
“அவள்தான் மலை அரசி” என்றான், ஜோடா.
“பெண்ணா! இந்தக் காட்டிலா!” ஜகத்சிம்மன் வியப்பு அதிகமாயிற்று.
“ஆண்மகனையா மலை அரசி என்று சொல்லுவேன்” என்ற ஜோடாவின் குரலில் மகிழ்ச்சியும் இன்பமும் கலந்து ஒலித்தன.
இந்தக் காட்டில் யாரோ பெண்ணைப் பார்த்திருக்கிறான் மார்வார் மன்னன். பெண் பித்துப் பிடித்து அலைகிறான் என்று நினைத்த ஜகத்சிம்மன், “மகாராஜா! நமது அரண்மனையில் ஆயிரம் அழகிகள் இருக்கிறார்கள். போயும் போயும் காட்டுப் பெண்ணைப் பார்த்து சித்தம் இழக்கிறீர்கள். வாருங்கள், போவோம். மார்வார் சிம்மாசனம், அந்தப்புரம் எல்லாம் தங்களுக்காகக் காத்திருக்கின்றன” என்றான். அவன் குரலில் பரிவும் இருந்தது, பரிதாபமும் இருந்தது.
“ஜகத்சிம்மா! அவள் உத்தரவு அப்படியில்லை” என்றான் ராவ்ஜோடா.
“இந்தக் காட்டுப் பெண் உத்தரவு இடுகிறாளா?” என்றான் ஜகத் சீற்றத்துடன்.
“அவளை அற்பமாக எடை போடாதே” என்றான் ஜோடா.
“இல்லை. மார்வார் இளவரசனை, இப்பொழுது மகாராஜா ஆகிவிட்ட மகாவீரனை, திடீரென்று பைத்தியமாக அடித்தவளைக் குறைவாக எடை போட முடியாது. எங்கே அவள்? ஏன் எங்களிடம் இருந்து பதுங்குகிறாள்” என்று கூறினான் படைத்தலைவன்.
“அவளை மரியாதைக் குறைவாகப் பேசாதே. மார்வாரை இப்பொழுது காப்பாற்றக்கூடியவள் மலைஅரசிதான். அவள் சொல்வதைக் கேள். நீ செல், தலைநகரை நோக்கி. இன்னும் நான்கு நாளில் மண்டோருக்கு நான் வருகிறேன்” என்ற ராவ் ஜோடா, படைத்தலைவன் போகலாம் என்பதற்கு அறிகுறியாக மலையடிவாரம் செல்லும் பாதையைக் காட்டினான்.
“நாங்கள் நூற்று இருபத்து ஐந்துபேர் இருக்கிறோம். நாங்கள் போனால் உங்களுக்குத் துணை?” என்று வினவினான் ஜகத்.
“மலை அரசி இருக்கிறாள்.” ஜோடாவின் பதில் திட்டமாயிருந்தது.
“பெண் துணையா?” நம்பிக்கையற்ற குரலில் வினவினான் ஜகத்.
“ஆம்” என்றான், ஜோடா.
“இதைக் கேட்டால் மார்வார் நகைக்கும்” என்று சுட்டிக் காட்டினான், ஜகத்.
அந்த சமயத்தில் மரங்கள் இடையே ஒரு பந்தம் எரிந்தது.
மலை அரிசியின் முகம் அதன் வெளிச்சத்தில் ஜொலித்தது.
மெள்ள அந்த பந்தத்துடன் நடந்து வந்த மலை அரசி, ஜகத்சிம்மன் முன்பு நின்றாள்.
அவளைக் கண்ட ஜகத்சிம்மன் பிரமித்தான்.
அந்த வசீகரக் கண்கள் அவனைச் சுட்டுவடுவது போல் பார்த்தன. “ஜகத்சிம்மா? இப்பொழுது மேவாரைக் காத்தது யார்?” அசைந்த உதடுகள் வினவின.
“சந்தசிம்மன்.” ஜகத்சிம்மன் குரலில் அச்சம் இருந்தது.
“இல்லை, மேவார் ராணி. ஜோடாவின் சகோதரி சந்தசிம்மனை அவள்தான் வரவழைத்தாள். அவளால் மார்வார் அரசன் மாண்டான்” என்று கூறினாள் மலைஅரசி.
“ஆம்.” ஜகத் பிரமிப்புடன் கூறினான். இந்தக் காட்டுப் பெண்ணுக்கு நாட்டு நடப்பு எப்படித் தெரிந்தது என்ற வியப்பில்.
“மகாசக்தியில் இருந்து உலகம் பிறக்கிறது, அசைகிறது. அவள் பெண். ஆகையால் பெண்களை அவமதிக்காதே. சென்றுவிடு, உன் தலைநகருக்கு. இளவரசர் வருவார் பின்னால்” என்றாள் மலைஅரசி. அவள் குரலில் அதிகாரம் இருந்தது.
ஜகத்சிம்மன் பேச நா எழாமல் நின்றான்.
மலை அரசி அவனை பரிதாபத்துடன் பார்த்தாள், “போய்விடு சீக்கிரம் தலைநகரைப் பாதுகாக்க ஏற்பாடு செய். இன்னும் இரண்டு நாளில் சந்தசிம்மன் முற்றுகையிடுவான்” என்றாள்.
“மகாராஜா?” என்று கேட்டான், ஜகத்.
“நான் அழைத்து வருகிறேன்” என்றாள் மலைஅரசி.
ஜகத்சிம்மன் ஏதோ பேச முற்பட்டான். அவள் அனுமதிக்கவில்லை. அவள் கண்களில் அதிகாரம் இருந்திருக்க வேண்டும். அவளுக்குத் தலைவணங்கி, வீரர்களுடன் திரும்பினான் ஜகத்சிம்மன்.
கடைசி வீரன் மறைந்ததும், “ஜோடா! வா. போகலாம்” என்று மலைஅரசி அழைத்தாள்.
“எங்கே?” என்று கேட்டான், ஜோடா.
“குகைக்கு” என்றாள், மலைஅரசி. திரும்பி நடக்கவும் முற்பட்டாள்.
மார்வார் வீரன் அவளைத் தொடர்ந்தான் மௌனமாக.
அந்த மௌனத்தாலும், மனம் இருந்த குழப்பத்தாலும் அவள் சென்ற திக்கை அவன் கவனிக்கவில்லை. சுரணை திரும்பியபோது திகைத்தான். அவள் அவனை அழைத்துச் சென்றது, ஜோகியின் குகையல்ல, வேறொரு குகை. அதன் வாயிலில் நின்று அவள் ஜோடாவை வரும்படி சைகை செய்தாள். ஜோடா தயங்கினான், நடுங்கினான் எல்லையற்ற அச்சத்தால்.
அவள் பந்தத்தை அணைத்தாள். பிறகு, “உம்! ஜோடா வா” என்று அவனை அழைத்தாள். அந்த அழைப்பில் இன்பம் பெரிதும் ஒலித்தது.
ஜோடா உணர்ச்சி மிகுதியாலும், திடீரென மாறிவிட்ட அவள் போக்கினாலும் திகில் பிடித்து, நின்ற இடத்தில் நின்றான்.
அவனது மலைப்பை, திகைப்பை மலை அரசி உணர்ந்திருக்க வேண்டும். அவனை நோக்கி அவளே வந்தாள்.

சாண்டில்யன் மூலம் மேலும் புத்தகங்கள்

40
கட்டுரைகள்
மலை அரசி
0.0
மாலை அரசி தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட ஒரு அற்புதமான வரலாற்று நாவல். பிரபல தமிழ் எழுத்தாளர் சாண்டில்யன் இந்த மனதை மயக்கும் புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். சாண்டில்யன் வரலாற்றுப் புனைகதைகளுக்காகப் புகழ்பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் ஆவார், மேலும் அவர் தனது வரலாற்று, காதல் மற்றும் சாகச நாவல்களுக்காக நன்கு அறியப்பட்டவர், இது பெரும்பாலும் சோழ மற்றும் பாண்டிய பேரரசுகளின் காலங்களில் அமைக்கப்பட்டது.
1

1. சுடர்க்கொடி

15 January 2024
0
0
0

சரித்திரம், பூமி, வாழ்க்கையின் கர்ம பலன்கள் ஆகிய சகலத்திலும் ஒரு சுழற்சியும் தொடர்ச்சியும் இருப்பதாக சாஸ்திரங்கள் கூறுவதில் எத்தனை உண்மையிருக்கிறதென்பதை, சுற்றிலும் தன்னை எரித்துக்கொண்டிருந்த மணற்பரப்

2

2. விளக்கில் விரிந்த கதை

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் மலைக்குகை வாயிலில், மரங்கள் அடர்த்தியாயிருந்ததால் இருள் கடுமையாக இருந்த அந்தப் பிராந்தியத்தில், பந்தத்தை கையில் ஏந்தி அதன் சுடர் முகத்தில் வீச சுடர்க்கொடியென்ற காரணப் பெயருக்கு முற

3

3. துணைவன்!

15 January 2024
0
0
0

விரிந்து படர்ந்து எரிந்த விளக்கின் சுடரை விந்தைக் கண்களுடன் நோக்கிய ராவ்ஜோடா. அதில் விரிந்த கதையைக் கண்டதும் மெய்சிலிர்த்துப் போனான். முதலில் அந்தச் சுடரில் ஏதும் தெரியாததால் புரியாமல் விழித்த மார்வ

4

4. இரு விந்தைகள்

15 January 2024
0
0
0

மலை அரசியின் மதுர இதழ்களில் இருந்து உதிர்ந்த அந்தக் கொடுமையான சொற்களைக் கேட்டதும், வியப்பும் அச்சமும் கலந்த உணர்ச்சிகள் ராவ்ஜோடாவின் இதயத்தை மளடுருவிச் சென்றன. அப்படி அவன் நடுங்கியதை பக்கத்தில் உட்கார

5

5. நான் வருவேன்

15 January 2024
0
0
0

வனப்பிரஸ்த ஜோகியின் குகையைவிட்டு வெளியேறிய மலை அரசி, வேகமாக மலையின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளில் நடந்து சென்றதும், விளைவித்த இரண்டு விந்தைகளும் மகாவீரனான மார்வார் இளவரசனை திகில் கொள்ளச் செய்தன என்றால்,

6

6. பெண் துணை!

15 January 2024
0
0
0

பெண்ணின் லாவண்யத்தால் ஆண்மகன் அறிவு அழிந்துவிடுகிறது. கவர்ச்சியான கன்னியின் முன்பாக எந்த ஆண்மகனும் சுயபுத்தியை இழந்துவிடுகிறான். இந்தப் பழைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு அத்தாட்சியாக நின்றான் ராவ்ஜோடா. “உனது வீ

7

7. சாகுந்தலம்

16 January 2024
1
0
0

பந்தத்தையும் அணைத்துவிட்டு இருண்ட குகைக்குள் தன்னை வா வா என்று அழைத்த அந்த பருவப் பாவையின் துணிவை நினைத்து ஜோடா திகிலுக்கு இலக்காகி நின்ற நேரத்தில், மலைஅரசியே குகை வாயிலைவிட்டு அவனை அணுகி, அவன் கையைப்

8

8. காட்டு மலர்

16 January 2024
1
0
0

பாவின் வாலிப முரட்டு முகம் அவள் வழவழத்த கழுத்தில் திடீரென அழுந்திப் புரண்டபோது, மலை அரசியின் இதயமும் அந்த வாலிபன் உள்ளத்தைப்போலவே உணர்ச்சி அலைகளில் உருண்டது. அத்தனை உணர்ச்சி எழுச்சியிலும் அரசகுமாரன்

9

9. நிலையற்ற அரசு

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை “காட்டு மலர்” என்று குறிப்பிட்டதோடு தனது பேச்சை ஜோடா நிறுத்திக்கொண்டு இருந்தால் ஜகத்சிம்மனின் கோபம் தலைக்கு ஏறியிருக்காது. “இவள் மார்வார் ராணி” என்றும் சொல்லவே ஜகத்சிம்மனுக்கு கோபத்துடன் தி

10

10. பறந்த கிளி! தொடர்ந்த துன்பம்!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் சொற்களோ உத்தரவுகளோ மந்திராலோசனை சபையில் இருந்தவர்களுக்குக் கட்டோடு பிடிக்காதிருந்தாலும் அவள் சொன்னதற்கு எல்லாம் ஜோடா தலையை ஆட்டியதால், அவள் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் எல்லோருமே முன

11

11. மண்டோர் ரணகளம்

16 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் பெரும் கதவுகள் சாத்தப்பட்டதாலும் போர்முரசு பலமாக ஒலித்ததாலும் வருவது என்னவென்பதை அறிந்த புது மகாராஜாவான ராவ்ஜோடா, புரவியின் கடிவாளத்தை பிடித்த நிலையிலேயே திகைத்து அமர்ந்துவிட்ட சமயத்தில் மலை

12

12. குகையில்...!

16 January 2024
1
0
0

பெற்றோர் புரிந்த பாவம் சிலரைப் பிடித்து வாட்டுகிறது. உற்றார் செய்த பாவமும் சிலரை விடுவதில்லை. பெற்றோரும் உற்றாரும் விளைவித்த பாவங்களுக்கு எப்பாவமும் அறியாத ஜோடா இலக்கானான். பேரனான மோகுல சிம்மனை சீராட்

13

13. அவள் கனவு!

16 January 2024
1
0
0

மலை அரசியைப் பார்த்து மார்வார் இளவரசனாயிருந்து அரசனாகி, நாட்டையும் பறிகொடுத்த ராவ்ஜோடா, அத்தகைய ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான் என்றால், அதற்கு மூலகாரணம் அவளுடைய விபரீதமான பதில்தான். “நாம் தனித்திருப்பது உனக்

14

14. தண்டனை!

17 January 2024
1
0
0

மலை அரசியை தரையில் கிடத்திவிட்டு குகையின் வாயிலுக்கு வந்த ராவ்ஜோடாவின் செவிகளில் ஜகத்சிம்மனும் மற்ற வீரர்களும் ஏறிவந்த புரவியின் குளம்படி ஒலிகள் கூடக் கேட்கவில்லை. குகைக்கு உள்ளே மலை அரசியின் அருகாமைய

15

15. ஹர்பா சங்க்லா!

17 January 2024
0
0
0

மலை அரசியால் மன்னிக்கப்பட்டு ஜோடாகிருக்குச் செல்லும்படி பணிக்கப்பட்ட ஜகத்சிம்மன் உடனடியாகத் திரும்பவில்லை தனது புரவியை நோக்கி நின்ற இடத்திலேயே அசைவற்று நின்றான் பல விநாடிகள். பிறகு சட்டென்று வேகமாக நட

16

16. அந்தி வானம்

17 January 2024
0
0
0

அதிர்ஷ்டம் என்பது ஒரு மனிதனைப் பிடித்துக்கொண்டால் அவனை அது லேசில் விடுவது இல்லை. கூடியவரையில் விடாமல் தொடர்கிறது. துரதிர்ஷ்டக்காரனுக்கு புத்தி பேதலிக்கிறது. காலம் கைகொடுப்பது இல்லை. எதையும் காலங்கடந்த

17

17. வாளின் கதை!

17 January 2024
0
0
0

ஜோடாவைப்பற்றி விசாரித்ததும் மலை அரசியின் மதிமுகம் அந்திவானம் போல் சிவந்துவிட்டதைக் கண்டதுமே நைஷ்டிக பிருமச்சாரியும், எந்தப் பெண்ணையும் கண்ணெடுத்துப் பார்க்காதவரும், பிருமச்சாரி விரதம் கெடக்கூடாது என்ப

18

18. தேடி வந்த அதிர்ஷ்டம்!

17 January 2024
0
0
0

மார்வார் மன்னனையும் மலைக்க வைத்த அந்த விசித்திரக் கதையைச் சொல்லுமுன்பு பிருமச்சாரி அந்தச் சிறு வீட்டின் முற்றத்தை வளைத்திருந்த சுற்றுக் கட்டடத்தின்மீது உட்கார்ந்து கீழ் இருந்த முற்றத்தில் தமது கால்களை

19

19. பாலைவனக் கூடாரம்

17 January 2024
0
0
0

இரவு தந்த இருளில், மலைக்காடு வீசிய இதமான காற்றில், சாளரத்துக்கு அருகில் இருந்த மகிழ மரம் பரவவிட்ட சுகந்தத்தின் சூழ்நிலையில், மலை அரசியை சூழ்ந்து நெருக்கிய ஜோடாவின் கரங்கள் நெருக்கியதோடு நில்லாமல் இன்ப

20

20. கரிய புரவி! கழுத்தில் ஈட்டி!

18 January 2024
0
0
0

ஜோடாவின் பரம விரோதியான சந்தசிம்மனின் மூத்த மகன் காந்தாஜி தன் வாளை உருவிக்கொண்டு ராவ் ஜோடாவை அணுகுவதற்கு முன்பே ஜோடா பிருமச்சாரியளித்த தனது பெரிய வாளை உருவி எதிரியைத் தடுத்தான். அவனைச் சேர்ந்த பத்து பத

21

21. மலைச்சாரல் ஓசை

18 January 2024
0
0
0

கழுத்தில் பதித்திருந்த ஈட்டி சற்றும் அசையாமல் இருந்தாலும் அதில் ஒரு திடமும், ஈட்டியைப் பிடித்திருந்தவன் கையில் ஈவு இரக்கமற்ற ஓர் உறுதியும் இருந்ததைக் கவனித்த ராவ்ஜோடா, தான் சிறிது அசைந்தாலும் அந்த ஈட்

22

22. பரீட்சை

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியின் நூறு புரவிகள் ஏதோ பெரும் புயலைப் போல் மலைச்சரிவில் வந்ததாலும், அவை கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் தனது புரவியில் இருந்து தன்னை வீழ்த்திவிட்டதாலும் மலைப்பாறையில் புரண்ட ஜோடா வெகு துரிதமாகப் பாறையில

23

23. அடவியில் ஒரு காட்சி!

18 January 2024
0
0
0

நீண்டநாள் பிரிந்த மகனை ஆர்வத்துடன் தழுவும் தந்தை போல ஜோடாவை பல விநாடி தழுவி நின்ற பாபுஜி, கடைசியில் அவனுக்குத் தமது கைகளில் இருந்து விடுதலை அளித்தபோது அவர் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் இரண்டு தே

24

24. காதல் பாபமா?

18 January 2024
0
0
0

அடர்ந்த அந்த அடவிக்குள் நாலைந்து பங்கஜங்களை நீர்மட்டத்துக்குமேல் காட்டிக்கொண்டிருந்த சிறு வாவியின் கரையில் மலை அரசியும் ஜோடாவும் உட்கார்ந்திருந்த நிலையைக் கண்டதும் இரண்டு பிருமச்சாரிகளும் தங்கள் பிரும

25

25. ஜோடாவின் துணிவு!

18 January 2024
0
0
0

பாபுஜியும், பிருமச்சாரியும் விழிப்பதைப் பார்த்த ஜோடா, “உங்கள் இருவருக்கும் வரவர சுயநம்பிக்கை போய்விட்டது” என்று ஓர் அம்பை வீசினான். அதுவரை தாங்கள் கண்ட காட்சியால் குழப்பத்தில் இருந்த இரு பிருமச்சாரி

26

26. சாவுகாரைப் பிடித்த சனியன்!

18 January 2024
0
0
0

மண்டோர் அரசின் முதலமைச்சராயிருந்து, சந்தசிம்மன் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்பு அந்தப் பதவியில் இருந்து விலகி, அரண்மனையில் தமக்கு முன்னாள் மன்னனால் அளிக்கப்பட்டு இருந்த இடத்தையும் சந்தசிம்மனிடம் ஒப்புடைத்து

27

27. அடைத்த கதவு!

18 January 2024
0
0
0

காந்தோஜியின் குறுவாள் அழுந்தியதாலும், எச்சரிக்கையாலும், அவன் பின்னால் நின்றிருந்த மஞ்சாஜியின் உதடுகளில் துளிர்த்திருந்த குரூரப் புன்முறுவலாலும், சாவுகார் அஞ்சி நடுநடுங்கிவிடுவார் என்றோ, முன்னே நடந்துவ

28

28. வேடர் குடிசை மர்மம்!

18 January 2024
0
0
0

கோட்டைக் காவலன் சொன்ன செய்தியால் மலைத்த இருவரில் சாவுகாரே முதலில் திகைப்பை உதறிக்கொண்ட தன்றி சமயாசந்தர்ப்பம் தெரியாமல் கோப்தையும் காட்டினார். “காவலனே! வணிகர்களைத் தடை செய்யும் வழக்கம் மார்வாரில் கிடைய

29

29. உள்ளே ஒரு பெண் குரல்!

18 January 2024
0
0
0

அன்று பகல் முழுவதும் மார்வார் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மனுக்கும் மண்டோர் கோட்டை காவலனுக்கும் உணவு முதலிய விஷயங்களில் ராஜோபசாரம் நடந்தாலும், அவ்விருவரும் கேட்ட கேள்விகளுக்கு மட்டும் எந்த வேடனும் நேரடியாக ப

30

30. ஜோடாவின் துன்மார்க்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மூன்று குணங்களை மனிதன் தவிர்ப்பது நல்லது. தனக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களில் அக்கறை காட்டுவது, ஒன்று. ஒட்டுக் கேட்பது, இரண்டு. காலதாமதம் செய்வது, மூன்று. இந்த மூன்றில் ஏதாவது ஒரு குணமே யாரையும் இக்கட்ட

31

31. மணக்கோலம்!

19 January 2024
1
0
0

வீரனாகப் படைகளை இயக்கி, இழந்த அரசை மீட்பதில் சித்தத்தை செலுத்த வேண்டிய மார்வார் மன்னன், கேவலம், பெண் மோகம் கொண்டவனாகக் குடிசையில் மறைந்து கொண்டு காலத்தை ஓட்டுவதை நினைத்த ஜகத்சிம்மன் வேடவர் குடிசைக் கூ

32

32. சந்திர முகம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் படைத்தலைவனான ஜகத்சிம்மன் தனது மன்னனின் திருமணத்தையே நிறுத்த முயன்றதும், அதற்காகக் கூச்சலிட்டதும் பலருக்கு கோபத்தையும் சிலருக்கு வியப்பையும் உண்டாக்கினாலும், பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்க்லாவோ, திருமணப

33

33. இழந்த சொர்க்கம்

19 January 2024
1
0
0

ராவ்ஜோடாவின் அணைப்பில் இருந்த அழகியின் சந்திர வதனத்தைக் கண்டதும் ஜகத்சிம்மன் திகைப்பும் அதிர்ச்சியும் ஒருங்கே அடைந்தான் என்றால் அதற்குக் காரணம் இருக்கவே செய்தது. அந்த முகம் மலை அரசியின் முகம்! முகத்

34

34. பதவி இறக்கம்!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசியின் மறுபிம்பம் போன்ற மின்னிடையாளுடன், ஜோடா கலந்து விளையாட இருந்த சமயத்தில் பிருமச்சாரி ஹர்பாசங்கலா அங்கு தோன்றியதும் கதவைத் தட்டியதும் பரமானந்தமாயிருந்தது, மண்டோர் படைத்தலைவன் ஜகத்சிம்மனுக்கு

35

35. மீண்டும் வந்தாள்!

19 January 2024
1
0
0

மண்டோரின் படைத்தலைவனாக இருந்த தன்னை திடீரென உபதளபதியாக்கிவிட்ட மன்னன் செயலைக் கண்டு மனம் துடித்த ஜகத்சிம்மன் அந்த அவமானத்தில் இருந்து எப்படி மீளலாம் என்று சிந்தித்தான். அது தவிர இந்த திடீர் பதவி இறக்க

36

36. மண்டோர் சமர்

19 January 2024
1
0
0

கேவலம், ஒரு பெண், புரவியில் இருந்து இறங்க, அவள் காலுக்குப் படியாக தனது இரு கைகளையும் கோத்து நீட்டிய பிருமச்சாரியிடம் பெரிதும் வெறுப்புக் கொண்டான், ஜகத்சிம்மன். பிருமச்சாரி உண்மையில் பெரும் போலி பிருமச

37

37. மணலில் தோய்ந்த ரத்தம்

19 January 2024
1
0
0

மண்டோர் போரில் மாவீரர்களான சந்தசிம்மன் புதல்வர்கள் அடைந்த தோல்விக்குக் காரணம் தாங்கள் போரிடும் எதிரிகளின் திறனை அவர்கள் தவறாக எடைபோட்டதுதான் என்று கர்னல் ஜேம்ஸ்டாட் தமது ராஜபுதன வரலாற்று நூலில் தெளிவா

38

38. துரோகி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அரசி தனது வளையல் கரங்களை நீட்டி தன்னைக் கைது செய்யும்படிக் கேட்டுக்கொண்டதும் காந்தோஜி தனது தம்பியின் மரணத்தையும் மறந்து வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் ஒருங்கே அடைந்தான். அப்பொழுதும் மலை அரசி வேட்டுவர

39

39. வேகம்! தாகம்!

19 January 2024
1
0
0

மேவாரின் தலைநகரான சித்தூரில் இருந்து தப்பி ஓடிவந்து லூனி ஆற்றின் உப்பு நீரில் தந்தையின் மரணத்துக்கு நீராடிய அதே துறையில், கிட்டத்தட்ட அதே இடத்தில் தங்கள் வம்ச துர்ப்பாக்கியத்துக்கும் அவப் பெயருக்கும்

40

40. அரசி ஆன, மலை அரசி!

19 January 2024
1
0
0

மலை அடிவாரப் புதரில் மலை அரசி மல்லாந்து கிடந்த கோலம் மண்டோர் மன்னனின் வெறியைக் கிளறிவிடவே, அவன் உலகத்தையே மறந்து, அதுவரை நேர்ந்த நிகழ்ச்சிகளால் மனம் ஏற்படுத்திய கட்டுப்பாடுகளையும் தடைகளையும் உதறி அவள்

---

ஒரு புத்தகத்தைப் படியுங்கள்